علل سیاسی- نظامی دگرگونی زمینداری و اقتصاد کشاورزی خوارزمشاهان | ||
| پژوهشهای علوم تاریخی | ||
| مقاله 1، دوره 10، شماره 2 - شماره پیاپی 18، اسفند 1397، صفحه 1-20 اصل مقاله (734.53 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhss.2019.263025.473016 | ||
| نویسندگان | ||
| علی بحرانی پور1؛ افروز مرادی* 2 | ||
| 1دانشیار گروه تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 2دانشجوی دکترای تاریخ ایران بعد از اسلام دانشگاه شهیدچمران اهواز | ||
| چکیده | ||
| کشاورزی یکی از پایههای اصلی ساختار اقتصادی جامعة ایران در دورة اسلامی بوده است؛ لذا اقدامات حکومتها در زمینة کشاورزی و ایجاد ثبات و امنیت بر کار کشاورزی و بهبود آن تأثیر داشت. باتوجهبه نقش نظام سیاسی در حیات کشاورزی جامعة ایران، بررسی سیاستهای حکومتها و رویکردهای آنها در قبال اقتصاد کشاورزی حائز اهمیت است. سلسلة ترکنژاد خوارزمشاهی (491-628ق) با شکست سلجوقیان (429-590ق) موفق شد قدرت را در ایران بهدستگیرد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و برمبنای منابع، پاسخگوی این سؤال است که علل سیاسی- نظامی دگرگونی زمینداری و اقتصاد کشاورزی خوارزمشاهان چه بوده است.؟ یافتهها حاکی از آن است که سلاطین خوارزمشاهی سیاستهایی را تا زمان تکش خوارزمشاه درتقویت کشاورزی درپیشگرفتند، اما از روزگار تکش و محمد خوارزمشاه سیاست کلان اقتصادی آنها در واگذاری زمینهای کشاورزی تحت عنوان اقطاع به امرای ارتش بود. این سیاست به علت رفتار سودجویانة مقطعان در مناطق اقطاعی، رقابتهای سیاسی سلاطین خوارزمشاهی بر سر تصرف مناطق مختلف و نیاز به استخدام بیشتر ترکان و بهتبع آن اعطای زمینهای بیشتر به امرای سپاه و در نتیجه، تناقض و تصادم شیوة تولید دامداری به سبک ترکان کوچرو با شیوة تولید کشاورزی رایج در جامعة روستایی خوارزم، سبب شد اقتصاد کشاورزی خوارزم در این دورة خاص زوال یابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تاریخ میانة ایران؛ خوارزمشاهان؛ اقتصاد کشاورزی؛ اقطاع؛ معمار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,504 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,325 |
||