مسئولیت ارسالکننده در حمل و نقل جادهای کالای خطرناک در حقوق ایران و اتحادیۀ اروپا | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| مقاله 19، دوره 9، شماره 2، مهر 1397، صفحه 879-900 اصل مقاله (388.72 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2018.248822.633607 | ||
| نویسندگان | ||
| سیده فرزانه یوسفی1؛ سعید محسنی* 2؛ سید محمدمهدی قبولی درافشان2 | ||
| 1دانشآموخته کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشیار گروه حقوق دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| تولید فزایندۀ کالای خطرناک و گسترش مبادلات تجاری بر حجم نقل و انتقال کالای خطرناک افزوده و باعث شده است حمل و نقل جادهای این نوع کالا موضوع بحث کنوانسیونهای بینالمللی قرار گیرد. حقوق ایران نیز از تحولات بینالمللی دور نمانده و علاوه بر ملحق شدن به برخی کنوانسیونهای بینالمللی، مقرراتی را در سطح داخلی برای حمل این نوع کالاها وضع کرده است. در فرایند حمل و نقل کالای خطرناک، ارسالکننده یکی از طرفین قرارداد حمل و نقل است که نقش سازندهای در تهیۀ مقدمات حمل دارد. ارسالکنندۀ کالا در موقعیت مناسبی برای سنجش ایمنی حمل کالا بوده و دارای وظایفی است که به اقتضای طبیعت خاص کالای خطرناک و گستردگی و شدت خسارت ناشی از آن تشدید شده است و در پی آن، مسئولیت سنگینتری را میطلبد؛ بنابراین در جستار حاضر سعی شده است با روش توصیفی- تحلیلی و بر مبنای مقررات داخلی و بینالمللی، علاوه بر تعیین حدود و شمول مفهوم کالای خطرناک، تعهدات و تکالیف ارسالکننده تشریح شود و ضمن تبیین و ارزیابی وضع موجود در نظام حقوقی ایران و اسناد بینالمللی از حیث قلمرو و مبنای مسئولیت، وضع مطلوب تحلیل گردد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حمل و نقل کالای خطرناک؛ کنوانسیون CMR؛ مسئولیت مدنی ارسالکننده؛ موافقتنامۀ ADR؛ وظایف ارسالکننده | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,662 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,144 |
||