دینداری و رضایت از زندگی در ایران | ||
| مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران | ||
| مقاله 2، دوره 7، شماره 4 - شماره پیاپی 28، زمستان 1397، صفحه 627-648 اصل مقاله (734.6 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jisr.2018.270292.778 | ||
| نویسندگان | ||
| آرش نصر اصفهانی* 1؛ محمد روزخوش2؛ پویا دریس3 | ||
| 1دکتری جامعهشناسی، مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران | ||
| 2دکتری جامعهشناسی، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات | ||
| 3دانشجوی دکتری جامعهشناسی، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| احساس رضایت از زندگی و عوامل مؤثر بر آن، از موضوعات مورد توجه محققان در شاخههای مختلف علمی بوده است. در میان عوامل مختلف، به باورها و اعمال مذهبی بهعنوان یکی از عوامل تأثیرگذار بر ارزیابی مثبت از شرایط زندگی پرداخته شده است. بر همین اساس، این تحقیق به بررسی ارتباط میان رضایت از زندگی و سطح دینداری در جامعۀ ایران میپردازد. با استفاده از دادههای موج سوم پیمایش ملی ارزشها و نگرشهای ایرانیان، اثر متغیرهای توکل به خدا، پایبندی به نماز و حضور در مسجد، بهعنوان مؤلفههایی از دو بعد اعتقادی و مناسکی (فردی و جمعی) دینداری بر میزان احساس خوشبختی افراد بهوسیلۀ مدل رگرسیونی مطالعه شد. نتایج نشان میدهد میزان احساس خوشبختی در ایران، در میان شیعیان و اهل تسنن تفاوتی ندارد. بهعلاوه یافتههای مدلهای رگرسیونی بیانگر آن است که در سطح ملی، هر سه متغیر توکل به خدا، پایبندی به نماز و حضور در مسجد، با دینداری رابطۀ مستقیم و معنادار دارند. در نمونۀ کوچکتر استانی (استان تهران)، چنین رابطهای تأیید نمیشود و متغیرها ارتباط معناداری با احساس خوشبختی نشان نمیدهند. این اختلاف در یافتهها ممکن است ناشی از محدودیتهای آماری یا نداشتن شناخت لازم از نحوۀ ارتباط میان دینداری و احساس رضایت از زندگی در جامعۀ ایران باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزشها و نگرشها؛ بهزیستی ذهنی؛ دینداری؛ رضایت از زندگی؛ رگرسیون لجستیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,000 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,183 |
||