عناصر سازنده قانون و رویکرد به آن در نظام حقوقی اسلام | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 16، دوره 49، شماره 1، بهار 1398، صفحه 271-290 اصل مقاله (428.07 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2017.232604.1512 | ||
| نویسنده | ||
| سیدمحمدحسین کاظمینی* | ||
| دانش آموخته دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| متناسب با مبانی معرفتی مختلف عناصر سازنده و هویتبخش قانون متفاوت است و در نظامهای حقوقی به گزارهای واحد اطلاق قانون نمیشود. همین مسئله در تفاوت رویکردها و برداشتهای از قانون نیز تأثیرگذار است. نوشتار حاضر در پی پاسخ به این پرسش است که عناصر سازنده و هویتبخش قانون کداماند؟ و نظامهای حقوقی با چه رویکردی قانون را فهم و تحلیل میکنند؟ اگر در نظامی حقوقی بر عنصر محتوایی و مفادی قانون تأکید شود، رویکرد غیراستقلالی و اگر عنصر شکلی و ساختاری مورد توجه باشد، رویکرد استقلالی به قانون اولویت مییابد. هستۀ سخت نظام حقوقی اسلام ارادۀ حکیمانه شارع است. ازاینرو قانون و تمامی مؤلفهها و مفاهیم درونی این نظام خود را با این هستۀ سخت تبیین و در افق آن تعریف میکنند. در نظام حقوقی اسلام قانون از دو اتم محتوایی- مفادی و شکلی-ساختاری تشکیل شده و با رویکردی غیر استقلالی به آن نگریسته میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قانون؛ عناصر سازنده؛ مبانی معرفتی؛ نظام حقوقی اسلام | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,146 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,071 |
||