کارگزاران توسعۀ محلی: تحلیل جامعهشناختی نیروهای مؤثر در توسعۀ منطقۀ مرزی پیرانشهر | ||
| توسعه محلی (روستائی-شهری) | ||
| مقاله 1، دوره 10، شماره 1 - شماره پیاپی 18، خرداد 1397، صفحه 1-28 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrd.2018.68405 | ||
| نویسندگان | ||
| تقی آزاد ارمکی1؛ حمیدرضا جلایی پور2؛ کامل دلپسند* 3 | ||
| 1استاد جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران | ||
| 3دکتری جامعهشناسی توسعه اقتصادی و اجتماعی پردیس البرز دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| کارگزان توسعه در سطح ملی و منطقهای اهمیت دارند، کارگزاران توسعه مناطق مرزی جزء خاستگاه قومیتی کردها همواره، با حساسیت، مورد توجه سیاستگذاران ملی بوده است. مقالۀ حاضر سه هدف محوری شناخت کارگزاران توسعۀ محلی؛ فرایندهای کارگزاری آنها و موانع عاملیت هر یک از کارگزاران در فرایند توسعۀ محلی را دنبال میکند، به منظور گشایش حساسیت نظری، زمینههای مفهومی و نظری لازم در قالب رویکردهای دولتمحور توسعۀ، رویکرد نهادگرایی با نگاه حکمروایی خوب در توسعۀ محلی ارایه شده است. منطقۀ مرزی پیرانشهر در استان آذربایجان غربی تنها مرز رسمی با کردستان عراق است و به استناد تحقیقات و تجربۀ زیسته محقق تغییرات توسعهای سریعی را در بیست سال اخیر در زمینه توسعۀ محلی تجربه کرده است. روش تحقیق کیفی و تحلیل دادهها بر اساس مصاحبهها و مشاهده مشارکتی بوده است. نمونهگیری هدفمند و با 30 کارگزار توسعۀ محلی در قالب مصاحبۀ عمیق و گروهی جمعآوری شد. کارگزاران توسعۀ محلی در 5 دستۀ کارگزاران حاکمیتی (دولت و مجلس)، کارگزاران اقتصادی (سرمایهداران محلی، تجار مرزی، کولبران، کشاورزان)، کارگزاران امنیتی (نیروهای نظامی سپاه، هنگ مرزی)؛ کارگزاران شهری (مدیریت شهری و بنگاهداران) و نیز کارگزاران مردمی (معتمدین محلی، سازمانهای مردمنهاد، روحانیون)؛ شناسایی شدند. در این میان کارگزاران دولتی، امنیتی، مرز و اقتصاد مرزی اعم از تجار، کولبران، سرمایهداران محلی اثرگذاری رویهای مؤثری داشتهاند. رویههای تجربهشدۀ کارگزاران عمدتاً با راهبردهای تعامل، تقابل، بیتفاوتی، حفظ حیثیت قومی و مراوده همراه بوده است. موانع جدی رویههای اثرگذاری نیروهای اجتماعی مؤثر در توسعۀ منطقه، کارگزاران غیر بومی، نگاه امنیتی، نگاه قومیتی و عدم اعتماد به مردم محلی بوده است. شاخصههای حکمروایی خوب با رویکرد نهادگرایی توسعۀ در طی دورههای سیاستی دولتهای مستقر بعد از انقلاب متفاوت بوده است. به استناد یافتههای پژوهش، حکمروایی خوب محلی با نگاه برنامهریزی پایین به بالا با بهرهمندی از کارگزاران بومی و به پشتوانۀ مشارکت مردمی مناسبترین استراتژی برای تحقق توسعۀ محلی در منطقۀ مرزی پیرانشهر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجتماع محلی؛ توسعۀ محلی؛ پیرانشهر؛ کارگزاران تغییر؛ مرز؛ نیروهای اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 924 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,045 |
||