مؤلفههای کرامت ذاتی انسان در اندیشۀ علامه طباطبایی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 7، دوره 48، شماره 4، زمستان 1397، صفحه 809-827 اصل مقاله (416.53 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.230805.1505 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن اسماعیلی* 1؛ محمدمهدی سیفی2 | ||
| 1دانشیار دانشکدۀ حقوق، دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی کارشناسیارشد دانشکدۀ حقوق، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران | ||
| چکیده | ||
| کرامت انسانی پایهایترین مفهوم بنیادین در تدوین حقوق بشر است و توجه به این مفهوم در اغلب نظامهای سیاسی با اختلافنظرها و تفاوتهایی مدنظر اندیشمندان و حقوقدانان همراه بوده است. این مقاله درصدد است تا با محوریت و تکیه بر آرای علامه طباطبایی، به بررسی مفهوم و مؤلفههای تشکیلدهندة کرامت ذاتی انسان بپردازد و ضمن اشاره به تعریف و مفهوم کرامت ذاتی در اندیشة علامه طباطبایی، مؤلفههایی را که براساس آن انسان دارای کرامت ذاتی شده است، برشمارد و در نهایت به منظومة روابط میان این مؤلفهها اشاره کند. نگارش زیر متضمن جایگاه ممتاز کرامت ذاتی است که در اندیشة علامه طباطبایی به کرامتی که در جریان تکوین و آفرینش انسان مطرح بوده و مربوط به مقام انسانیت است و در تمام افراد انسانی بهصورت بالقوه وجود دارد، تعریف میشود. همچنین مؤلفههای نهگانة «شرافت ذاتی وجود»، «خلقت ممتاز انسانی»، «محوریت انسان برای سایر آفریدهها»، «فطرت»، «عقل»، «علم»، «اختیار»، «پذیرش امانت الهی» و «خلافت انسان» ـ براساس نظم رتبی خاص ـ، بهعنوان دلایلی دال بر کرامت ذاتی انسان در اندیشة ایشان مطرح میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختیار؛ خلقت ممتاز انسانی؛ شرافت ذاتی وجود؛ عقل؛ علامه طباطبایی؛ فطرت؛ کرامت ذاتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,669 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,292 |
||