تحلیل مورفولوژیکی مجرای رودخانۀ زرینه رود با استفاده از مدل رزگن | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 8، دوره 50، شماره 1، بهار 1397، صفحه 101-122 اصل مقاله (1.92 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2018.218965.1006956 | ||
| نویسندگان | ||
| منصور خیری زاده اروق* 1؛ محمدحسین رضائی مقدم2؛ رسول دانش فراز3؛ معصومه رجبی2 | ||
| 1دانش آموختة دکتری ژئومورفولوژی، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز | ||
| 2استاد گروه ژئومورفولوژی، دانشکدة جغرافیا و برنامه ریزی، دانشگاه تبریز | ||
| 3دانشیار گروه عمران، دانشکدة فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش مورفولوژیِ مجرایِ رودخانة زرینهرود با استفاده از مدل ژئومورفولوژیکی رزگن بررسی میشود. این پژوهش متکی بر نقشههای توپوگرافی مقیاس 1:2000 و کارهای میدانی است. زرینهرود در بازههای بالادست سد نوروزلو عمدتاً از نوع C رزگن است. این رودخانه از پاییندست شهر محمودآباد تا پایاب سد انحرافی نوروزلو به نمونهای مشخص از رودخانههای نوع C4 با بستر گراولی و مورفولوژی حوضچه- خیزآب تبدیل میشود. بازههای نوع D، به صورت محلی، در مقاطعی دیده میشوند که فرسایشپذیری شدید مواد کناره و کنترل محدود پوشش گیاهی بستری عریض با نسبتهای عرض به عمق بالا و پشتههای نقطهای فعال داخل مجرا بهوجود آوردهاند. بازههای نوع G و F در امتداد سد نوروزلو تا شهر میاندوآب در نتیجة دخالتهای انسانیـ به صورت برداشت بیرویة شن و ماسه و گودافتادگی بستر رودخانهـ بهوجود آمدهاند. این روند، به صورت منقطع، در امتداد پاییندست ادامه مییابد و رودخانه به بازهای در حال گذار از نوع C به نوع F تبدیل میشود. زرینهرود در بازة انتهایی به رودخانههای نوع E تبدیل میشود. دخالتهای نسبتاً کمِ عامل انسانی و دشت سیلابیِ هموار و توسعهیافته باعث افزایش نسبتِ گودشدگی شده است. همچنین، چسبندگی بالای مواد کناره به مقادیر پایین نسبت عرض به عمق منجر شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پلانفرم؛ زرینهرود؛ مدل رزگن؛ مدل HEC-RAS؛ مورفولوژی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,090 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 934 |
||