گذر معنا از نگاره به فرانگاره | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| مقاله 2، دوره 23، شماره 3، پاییز 1397، صفحه 13-20 اصل مقاله (1.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2018.247522.665824 | ||
| نویسندگان | ||
| مازیار زند* 1؛ سعید زاویه2؛ امیر نصری3 | ||
| 1دانشگاه هنر تهران | ||
| 2عضو هیات علمی دانشگاه هنر تهران | ||
| 3دانشگاه علامه طباطبایی، گروه فلسفه هنر | ||
| چکیده | ||
| تفسیر، فرایندی است که هدف از آن رسیدن به فهم است. هدف از تفسیر، درک معنای اشکال و یافتن پیامی است که آنها میخواهند به انسان منتقل سازند. از نقطه نظر گادامر، ایماژها بیانی مبتنی بر مشارکت بیننده/تاویلگر در روند شکلگیری تصویر هستند و از این رو امکان جدایی ابژه و تاویلگر وجود ندارد. هم تصویر و هم بیننده هنگام تجربه تولید ایماژ تغییر مییابند. ایماژ موضوعی ثابت و ایستا نیست بلکه ادراکی است که خود را طی تجربهی «مشاهده» شکل میدهد. در روند دیدن، زمینههای فرهنگی و تجربههای دیداری بیننده در پردازش تصویر دخالت کرده و از این رو تجربههای دیداری او دارای ساختاری تاریخی-فرهنگی میگردد؛ دادهها و داشتههای پیشین برنوع دیدن و درک بیننده تاثیر میگذارند. از این رو ناظر تحت تاثیر فرانگارهها تصویر را میبیند، میسازد و معنا میکند. این مقاله به واکاوی نقش خیال در بازتولید تصویر در ذهن بیننده پرداخته و قصد دارد برای وجود فرانگاره و کیفیت تاثیر آن روشی علمی و قابل سنجش کمی پیدا کند. در نهایت نمونه پژوهشی نشان میدهد بیننده اثر بیش از آنکه نگارهها را ببیند تحت تاثیر فرانگارههای ذهن خود قرار دارد و تصاویر را پیش از دیدن و فهمیدن تفسیر کرده و فرم را تنها به واسطه تجربه دیداری خود میفهمد وکامل میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نگاره؛ فرانگاره؛ فهم؛ هرمنوتیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,237 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,147 |
||