نسبت میان شرط مارتنس و حقوق بشر در نظم حقوقی بینالمللی جدید | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 6، دوره 48، شماره 2، تابستان 1397، صفحه 319-338 اصل مقاله (366.48 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2017.238609.1558 | ||
| نویسنده | ||
| شهرام زرنشان* | ||
| عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| چکیده | ||
| ساختار و مبانی نظام حقوق بینالملل امروز اغلب مبتنی بر آرا و اندیشههای مکاتب پوزیتیویستی است و به همین سبب نیز حاکمیت دولتها محور اصلی ساخت قواعد حقوق بینالملل تلقی میشود، اما نباید از یاد برد که موجودیت و اعتبار حقوق بشری که اکنون بهکرات از آن سخن میگوییم، مدیون ساخت و ارادۀ دولتها نیست. حقوق بشر امروز روایتی تازه از همان حقوق طبیعی دیروز است. علاوهبر این، نفوذ بیش از پیش اصول و مبانی حقوق طبیعی بر پیکرۀ نظام حقوق بینالملل معاصر آن هنگام تجلی بارزتری یافت که نظام سنتی قاعدهسازی موجود دیگر نمیتوانست در تمام زمینهها – بهطور مشخص حوزۀ حقوق بشر - پاسخگوی اقتضائات و ضرورتهای جامعۀ بینالمللی باشد. ازاینرو اعلامیۀ «شرط مارتنس» به تصویب دولتها رسید. بدینترتیب در حال حاضر شاهد تحولی نوین در عرصۀ ساخت و پرداخت مهمترین منابع حقوق بینالملل بشریم؛ تحولی در راستای پاسخ به نیازهای روز؛ تحولی که تجلی پیوند شرط مارتنس با حقوق بشر در نظم حقوقی جدید است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق طبیعی؛ حقوق عرفی؛ شرط مارتنس؛ منابع حقوق بینالملل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,741 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,305 |
||