تاثیر چهارده هفته فعالیت هوازی همزمان با مکملدهی رزوراترول روی میزان پروتئین SIRT1 و UCP-1 و PGC-1α در بافت کبد ی، چربی زیر پوستی و چربی احشایی موش های صحرایی نر | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 4، دوره 10، شماره 1، بهار 1397، صفحه 39-58 اصل مقاله (1.17 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2018.227987.1151 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی زاهدی* 1؛ مقصود پیری2؛ مهدی هدایتی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری بیوشیمی و متابولیسم ورزشی، دانشگاه آزاد تهران مرکز | ||
| 2گروه فیزیوبوژی، دانشکده تربیت بدنی دانشگاه آزاد تهران مرکزی | ||
| 3. دانشیار پژوهشکدۀ علوم غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران –تهران-ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از تحقیق حاضر تعیین تاثیر مکملدهی رزوراترول و فعالیت هوازی بر میزان پروتئین SIRT-1 ، PGC-1αو UCP-1 بافت کبدی و بافت چربی شکمی-کشالهای و احشایی در موشهای صحرایی نر بود. در این پژوهش 28 سر موش صحرایی (میانگین وزن10 ±260 گرم، سن 8 هفته)، به طور تصادفی به چهار گروه؛ شاهد (C)، تمرین (T)، مکمل-تمرین (T-S) و مکمل (S) تقسیم شدند. گروههای تمرینی به مدت 14 هفته (هفته ای 5 جلسه، هر جلسه به مدت 45دقیقه) روی نوارگردان فعالیت کردند. گروه مکمل-تمرین روزانه 10میلیگرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدنشان مکمل رزوراترول دریافت کردند. جهت اندازهگیری پروتئین بافتی UCP-1، SIRT1، PGC-1α از روش الایزا (ساندویچ دوتایی) استفادهگردید. آزمون تحلیل واریانس یکطرفه برای تحلیل دادهها استفاده و سطح معنیداری (p≤0.05) در نظرگرفتهشد. میزان تغییرات پروتئین SIRT1 و PGC-1α در بافت کبدی و چربی سفید زیرپوستی و احشایی به ترتیب (P≤0.05) و (P≤0.001) مشاهده شد. پروتئین UCP-1 نیز در بافت های مورد اندازه گیری در گروه مکمل-تمرین افزایش معنی داری را پس از مصرف مکمل همراه با فعالیت هوازی از خود نشان داد (P≤0.001). با توجه به نتایج بدست آمده احتمالا مکملدهی موجب بهبود عملکرد بافت کبدی و تغییر فنوتیپ چربی سفید زیر پوستی به چربی بژ (بینابینی) میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین هوازی؛ رزوراترول؛ UCP-1؛ SIRT1؛ PGC-1α | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,156 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,426 |
||