مرگاندیشی و معنای زندگی در هایدگر | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| مقاله 3، دوره 15، شماره 1، بهار 1397، صفحه 25-49 اصل مقاله (880.02 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2018.242285.1005509 | ||
| نویسندگان | ||
| علی عسگری یزدی* 1؛ مسعود میرزایی2 | ||
| 1دانشیار؛ دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری مبانی نظری اسلام؛ دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مرگاندیشی در نگاه هایدگر و تأثیر آن بر معنای زندگی ناشی از رابطۀ انسان با هستی و هستی معطوف به مرگ اوست. هایدگر مرگاندیشی را مختص دازاین اصیل دانسته و زندگی اصیل را معنادار میداند. او اندیشۀ مرگ را نیرویی برای گسست از پوچی روزمرگی و معناداری زندگی بهشمار میآورد. در مواجهۀ با نیستی و تکاپو در میدان مرگآگاهی دازاین قادر به کسب بصیرت نسبت به واقعیت جهان، آزادی و اصالت بخشیدن به زندگی خود و به تبع معنا وجهت دادن به زندگی است. حفظ هویت فردی، کشف امکانات وجودی دازاین در این دنیا، انتخاب آگاهانه و زندگی متفکرانه و مسئولیت در برابر خود و دیگران از پیامدهای زندگی اصیل و معنادار است. دیدگاه هایدگر در زمینۀ معنای زندگی دیدگاهی طبیعتباور بود. به نظر هایدگر، معیار بیرونی برای عمل انسانی وجود ندارد و انسان خود آفرینندۀ ارزشهاست. اصالت و ارزشمند بودن در گرو انتخاب و تعیین نشدن توسط معیارهای بیرونی و دیگران است. به نظر وی آنچه مهم است، در راه بودن است، حتی اگر هدفی بهعنوان هدف نهایی وجود نداشته باشد. از دیدگاه هایدگر زندگی معنادار لازمۀ هستی اصیل است که در آن انسان بهدلیل ترس از مرگ و برای رهایی از دلهرۀ ناشی از ترس از مرگ، به زندگی معنا میبخشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ترسآگاهی؛ دازاین؛ مرگآگاهی؛ معنای زندگی؛ هایدگر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 21,398 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 7,596 |
||