اسم کریم در عرفان اسلامی | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| مقاله 6، دوره 50، شماره 1، تیر 1396، صفحه 129-146 اصل مقاله (278.93 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2018.234256.629685 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید ملک محمد1؛ محمد علی رستمیان* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه تصوف و عرفان اسلامی دانشگاه ادیان و مذاهب | ||
| 2استادیار گروه معارف دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| این مقاله از منظر عرفانی به بررسی «اسم کریم» میپردازد. اسماءالله هم در عرفان عملی و هم عرفان نظری جایگاه ویژهای دارد، بهطوریکه بدون آنها نه شناخت عارفانه حاصل میشود و نه سلوک عرفانی. در این تحقیق به ابعاد مختلف معرفتشناختی، وجودشناختی و سلوکی اسم کریم پرداختیم. در این رابطه مشخص شد که از جهت معرفتشناختی، کریم به کسی اطلاق میشود که به خاطر شرافت ذاتیاش بخشش او دائمی بوده و حتی بدون درخواست، به دیگران میبخشد و از خطای آنها میگذرد. از منظر هستیشناختی، اسم کریم از اسمای صفات بوده و با اسم جلیل تناکح اسمایی دارد. در این تناکح که غلبه با اسم جلیل است، اسم کریم جلال خدا را که موجب دوری بندگان از اوست، تلطیف کرده و راه را به سوی حق باز میکند، همچنین این اسم سبب خلقت ممکنات و رساندن عطایای الهی به آنهاست. از منظر سیر و سلوکی، پیوند سهگانۀ تعلق، تخلق و تحقق در سلوک عرفانی جایگاه والایی دارد و مظهر اسم کریم سالکی است که مربّی عالم بوده، تمامی زشتیهای خلقی را از او زدوده باشد و به مکارم اخلاق زینتش بخشیده باشد. چنین بندهای چون به مظهریت این اسم نائل شده است، به عیان امتناع خروج خود از حکم ربوبیّت حق را درمییابد و به کرم مولایش حسن ظن مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسماء الله؛ سیر و سلوک؛ عبدالکریم؛ عرفان اسلامی؛ کریم؛ هستی شناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,661 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,055 |
||