بوطیقای غزل قیصر امین پور | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 13، دوره 7، شماره 1 - شماره پیاپی 13، تیر 1397، صفحه 221-240 اصل مقاله (284.86 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2018.66412 | ||
| نویسنده | ||
| یدالله نصراللهی | ||
| استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان | ||
| چکیده | ||
| قیصر امینپور، شاعر برجستۀ معاصر، علاوه بر شعر نو در غزل نیز تبحر وافی، و بیش از قالبهای سنتی دیگر، در غزلسرایی ید طولایی دارد. غزل او سادگی و صراحت خاصی دارد و هیچ تکلف و تصنع خاصی در آن دیده نمیشود. غزل او امتداد جریانی در ادب معاصر است که بدان «غزل نو» میگویند و بیشتر نزدیک به شعر نو یا نیمایی است. حال و هوای عمدۀ حاکم بر غزل او عبارتند از: بیان حدیث نَفْس، توصیف حالات درونی و شخصی و نیز انتقاد ملایم اجتماعی. او از زبان ساده و تخاطب عادی و یا حتی محاوره برای حصول این بیان بهره میگیرد. این نوع شعر، فاقد قیدوبندهای سنتی غزل است؛ چه در حیطۀ محتوا و مضمون و چه در حیطۀ شکل و ساختار. از نظر شکل و ساختار، ابیات این نوع غزل کوتاه، و تمرکز وحدت معنایی شعر، بیشتر بر محور عمودی غزل است. در زمینۀ قافیهپردازی نیز به نوآوریهایی دست زدهاست و در غزل، بیشتر از ردیف و به صورت فعلی بهره جستهاست. این مقاله به شیوۀ توصیفی تألیف یافته که با استمداد و استناد به ابزارهای آماری، به تبیین و توضیح بحث پرداختهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قیصر امینپور؛ غزل معاصر؛ سادگی و صراحت؛ سبک؛ بوطیقا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,117 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,230 |
||