جلوههای حق بر آزادی ابراز مذهب در رویۀ نهادهای بینالمللی حقوق بشر | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 9، دوره 48، شماره 1، بهار 1397، صفحه 139-157 اصل مقاله (422.43 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.135529.1129 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر مقامی* 1؛ شادی سادات مکی2 | ||
| 1استادیار، دانشکدۀ حقوق و الهیات، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد حقوق بینالملل، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| آزادی مذهب، ابعاد مختلفی دارد؛ از آزادی اعتقاد به مذهب بهمنزلۀ امری ذهنی تا آزادی ابراز و تجلی آن در زندگی شخصی و اجتماعی که امری عینی است. تجلی این آزادی ممکن است در بدو امر به صورت حق انجام مناسک مذهبی و نیایش نمایان شود. همچنین، حق پوشش و استفاده از نمادهای مذهبی، نشانۀ پیوند میان آزادی مذهب و آزادی بیان است. حق تشکیل اجتماعات که به طور عام شناسایی شده است، برای تحقق آزادی مذهبی نیز به کار میآید. حق آموزش مذهبی و تبلیغ مذهب، دیگر نمودهای مهم آزادی مذهب به شمار میروند که به طور جدی از سوی باورمندان مذاهب، پیگیری میشوند. ادای سوگند براساس مذهب نیز تجلی دیگری از این حق است. مقالۀ حاضر با روش تحلیلی-توصیفی این جلوهها را در رویۀ دیوان اروپایی حقوق بشر بررسی میکند و نشان میدهد که با وجود عدم تصریح به برخی از این زوایا در اسناد بینالمللی، رویۀ قضایی دیوان این حق را توسعه داده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آزادی مذهب؛ آزادی ابراز مذهب؛ اعمال مذهبی؛ اجتماعات مذهبی؛ تبلیغ مذهبی؛ پوشش مذهبی؛ حقوق بشر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,405 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,480 |
||