گاهنگاری و روند تداوم استقرار شهر جندیشاپور با تکیه بر شواهد باستانشناختی | ||
| مطالعات باستان شناسی | ||
| مقاله 8، دوره 9، شماره 2 - شماره پیاپی 16، دی 1396، صفحه 103-121 اصل مقاله (5.47 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jarcs.2018.211719.142309 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد سعیدپور* 1؛ کریم حاجی زاده2؛ رضا رضالو3؛ حسن کریمیان4 | ||
| 1دانشجوی دکتری باستانشناسی دوره تاریخی، دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 2استادیار گروه باستانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 3دانشیار گروه باستانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 4دانشیار گروه باستانشناسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| تلاش پادشاهان ساسانی در احداث شهرها به اندازهای درخشان بود که بهنام هر یک از آنها یک یا چند شهر به ثبت رسیده است. چنانکه از منابع تاریخی برمیآید، جندیشاپور یکی از شهرهای مشهور شاپور اول در خوزستان است که همانند بیشاپور با پلان مستطیلیشکل ساخته شده بود و همانند بیشاپور، از یکطرف به رودخانهی سیاه منصور محدود بود. لیکن در اینجا قلعه و دژی وجود نداشته تا از شهر حفاظت کند. باوجود کثرت مکتوبات تاریخی درخصوص این شهر عصر ساسانیان اطلاعات اندکی دربارهی تاریخ دقیق احداث و روند تداوم استقرار آن در دست است. همچنین سازمان اجتماعی ساکنان شهر و عملکرد محلههای آن در هالهای از ابهام قرار دارد. بهمنظور رفع ابهاماتی از ایندست، مطالعات باستانشناسانه نگارندگان با نقشهبرداری و تهیه عکس هوایی از این شهر و سپس بررسی سامانمند باستانشناختی در آن به انجام رسید و درمجموع چهل و یک تپه باستانی شناسایی و ثبت شد. هدف پژوهش حاضر شناخت دورههای استقراری و چگونگی روند تداوم شهر تا دورههای اسلامی بود. نتایج گونهشناختی، مطالعهی تطبیقی یافتههای سطحی، گاهنگاری و شناخت دورههای استقراری این شهر را در پی داشت و روشن ساخت که استقرار در آن تا قرون متأخر اسلامی تداوم داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شهر جندیشاپور؛ گاهنگاری؛ باستانشناسی؛ سفال اسلامی؛ سفال ساسانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,455 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 637 |
||