هنرنمایی خاقانی در استعارۀ مصرحۀ مطلقه | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 6، دوره 6، شماره 2 - شماره پیاپی 12، دی 1396، صفحه 93-109 اصل مقاله (470.2 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2017.65527 | ||
| نویسندگان | ||
| علی حیدری1؛ علی گراوند2 | ||
| 1استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه لرستان | ||
| 2استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ایلام | ||
| چکیده | ||
| در این مقاله پس از بررسی مختصری در مورد پیشینهی استعاره و تحلیل استعارهی مصرحهی مطلقه، به هنر نمایی خاقانی در این زمینه اشاره شدهاست. خاقانی در موارد متعددی در استعارهی مصرحهی مطلقه، به جای اینکه برای مشبه و مشبهٌبه ملایماتی بیاورد، ملایمی را آورده که ایهام دارد. یکی از معانی ایهامی آن از ملایمات مشبه و معنی دیگر از ملایمات مشبهٌبهاست. به نظر میرسد این شگرد که ظاهراً در هیچکدام از کتب بیانی به آن اشارهای نشدهاست، آگاهانه مد نظر خاقانی بودهاست. گاهی اوقات خاقانی این تردید و کشمکش را که با کمک ملایمات مشبه و مشبهبه صورت میگیرد، با کلمهای که ایهام دارد، محقق میسازد. در برخی موارد، ملایمات به صورت ترکیب وصفی یا اضافی است که بخشی از ترکیب از ملایمات مشبه و بخشی دیگر آن از ملایمات مشبهبهاست. گاهی نیز کلمهای که از ملایمات به حساب میآید، بدون اینکه ایهامی داشته باشد با دو سوی استعاره در ارتباط است. کلماتی که میتوانند چنین نقشهایی را ایقا کنند، یقیناً محدودند. خاقانی در این زمینه از اصطلاحات نجومی و سپس از عناصر داستانهای اسطورهای و تاریخی بیشترین بهره را بردهاست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خاقانی؛ استعاره؛ استعارۀ مصرحۀ مطلقه؛ ملایمات؛ مشبه؛ مشبهبه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 956 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,427 |
||