امکانسنجی استفاده از آب دریای خزر جهت آبیاری گیاه ترة ایرانی (Allium persicum L.) | ||
| مدیریت آب و آبیاری | ||
| مقاله 3، دوره 7، شماره 1، شهریور 1396، صفحه 29-42 اصل مقاله (5.8 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwim.2018.65506 | ||
| نویسندگان | ||
| صابر جمالی1؛ حسین شریفان* 2؛ فراست سجادی3 | ||
| 1دانشجوی سابق کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان | ||
| 2دانشیار، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، دانشکده مهندسی آب و خاک، گروه مهندسی آب، تخصص: آبیاری و زهکشی | ||
| 3دانشجوی سابق کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه علوم کشاورزی ومنابع طبیعی گرگان | ||
| چکیده | ||
| افزایش روزافزون جمعیت همگام با معضل بحران جهانی منابع آب شیرین، استفاده از منابع آب نامتعارف در بخش کشاورزی را ضروری میسازد، بهویژه در مناطق خشک و نیمهخشک که بزرگترین مصرفکنندگان آب شیرین محسوب میشوند. بهمنظور بررسی اثر آبیاری با روش تلفیق آب دریای خزر و آب شیرین بر عملکرد و اجزای عملکرد گیاه ترة ایرانی، آزمایشی در قالب طرحی کاملاً تصادفی با چهار تیمار (اختلاط آب دریای خزر با آب شهری، آبیاری یک در میان با آب دریا و آب شهری، آبیاری نیم در میان آب دریا و آب شهری، آب شهری) تحت شرایط گلخانهای در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سه تکرار در سال 94-1393 اجرا شد. نتایج نشان داد که رژیمهای آبیاری بر صفات کلروفیل، وزن تر اندام هوایی، ارتفاع بوته، تعداد برگ در بوته، وزن تر و خشک ریشه در سطح 1 درصد و بر وزن خشک اندام هوایی و طول ریشه در سطح 5 درصد معنادار بود. تیمار متناوب نیم در میان، متناوب یک در میان و اختلاط آب شور دریا به کاهش 1/12، 9/24 و 7/33 درصدی عملکرد انجامید. تیمار آبیاری نیم در میان بهدلیل اعمال شوری خـاک کمتـر و امکان دستیابی بیشتر به آب معمولی در لایة سطحی، بهتـرین عملکرد را در مقایسه با تیمارهای شوری مورد بررسی داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آب نامتعارف؛ اختلاط؛ تره؛ کلروفیل؛ متناوب نیم در میان؛ متناوب یک در میان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,037 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 855 |
||