اثر رژیمهای تلفیقی آب دریا و آب شهری بر ویژگیهای بیوشیمیایی و بهرهوری مصرف آب گیاه شوید (Anethum graveolens L) | ||
| مدیریت آب و آبیاری | ||
| مقاله 6، دوره 7، شماره 1، شهریور 1396، صفحه 73-86 اصل مقاله (5.78 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwim.2018.65504 | ||
| نویسندگان | ||
| صابر جمالی1؛ حسین شریفان* 2؛ فراست سجادی3 | ||
| 1دانشآموخته کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان | ||
| 2دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، تخصص: آبیاری و زهکشی | ||
| 3دانشآموخته کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه علوم کشاورزی ومنابع طبیعی گرگان | ||
| چکیده | ||
| هدف این تحقیق، بررسی روش تلفیق آب دریا و شهری و تأثیر هر رژیم بر ویژگیهای بیوشیمیایی و بهرهوری مصرف آب گیاه دارویی شوید بود. آزمایش در قالب طرحی کاملاً تصادفی با سه تکرار بر پایة کشت گلدانی در گلخانة تحقیقاتی گروه مهندسی آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان اجرا شد. برای این منظور، تلفیق آب دریا و آب شهری در پنج سطح (شاهد، اختلاط، یکسوم، نیم در میان و یک در میان آب دریا و آب شهری) استفاده شد. نتایج تجزیة واریانس نشان داد که رژیمهای آبیاری بر صفات کلروفیل کل و کلر برگ در سطح 1 درصد معنادار است، ولی بر سدیم، پتاسیم و نسبت سدیم به پتاسیم برگ و بهرهوری مصرف آب در سطح 5 درصد معنادار بود. نتایج نشان داد که با افزایش شوری آب آبیاری، مقدار کلروفیل کل، پتاسیم برگ و بهرهوری مصرف آب کاهش یافت، ولی مقادیر کلر و سدیم افزایش یافت که باعث مسمومیت یونی، بهویژه در سطوح بالای شوری، شد. نتایج نشان داد که در میان پنج رژیم اعمالی، رژیم آبیاری یکسوم در میان آب دریا و آب معمولی از نظر کلروفیل کل، پتاسیم برگ و بهرهوری مصرف آب بیشترین میزان را پس از تیمار شاهد داشته است. تیمار یکسوم در میان، نیم در میان، یک در میان و اختلاط آب شور دریا و آب شهری منجر به کاهش 6/27، 4/50، 1/59 و 1/68 درصدی بهرهوری مصرف آب شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آب نامتعارف؛ اختلاط آب دریا و آب شهری؛ پتاسیم و سدیم برگ؛ خواص بیوشیمیایی برگ؛ شوید؛ کلر برگ؛ یکسوم در میان آب دریا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 815 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 802 |
||