سیاستگذاری شهری در ایران: ارائۀ یک مدل کاربردی (مطالعۀ موردی: کلان‌شهر کرمان)

الف) فارسی

1. احمدپور، احمد (1370).جغرافیا و ساخت شهر کرمان، تهران: انتشارات جهاد دانشگاهی.
2. پارسونز، واین (1385). مبانی سیاستگذاری عمومی و تحلیل سیاست‌ها، ترجمۀ حمیدرضا ملک‌محمدی، تهران: پژوهشکدۀ مطالعات راهبردی.
3. گالینگورس، بری (1387). برنامه‌ریزی بریتانیایی: پنجاه سال سیاستگذاری شهری و منطقه‌ای، ترجمۀ عارف اقوامی مقدم، تهران: آذرخش.
4. مارش و استوکر (1387). روش و نظریه در علوم سیاسی، ترجمۀ حاجی یوسفی، تهران: انتشارات مرکز مطالعات راهبردی.
5. شمس، عبدالحمید (1390). حاکمیت محلی (از تراکم‌زدایی تا تمرکززدایی)، تهران: انتشارات مرکز آموزش مدیریت دولتی.

ب) خارجی

1. Geyer , H. S.(2009). International Handbook of Urban Policy, Issues in the Development World, Volume 2,Edgard Elder,Cheltenham, Uk , Northampton,MA, USA.
2. Hand Book of Urban Politics(2013). publishe in www.google scholar.com
3. Jabareen ,Yosef Rafeq(2013). Sustainable Urban Forms, Their Typologies, Models, and Concepts. The online version of this article can be found at: http://jpe.sagepub.com/content/26/1/38
4.  
5. --- (2009). The Balance of Power: Central and Local Government. House of Commons Communities and Local Government Committee, sixth Report of Session 2008–09.

1. http://www.amar.org.ir

1. MARSHALL, TIM (2013). Urban Planning and Governance: Is there a Barcelona Model? Oxford Brookes University.

1. McFarland , A. (1987). “ Interest Groups and Theories of Power in America”, British Journal of Political Science,17,pp.29-47.

1. http://www.wikipedia.org/

1. http://iec.kr.ir/index.php/fa/1388-12-02-05-15-39