ارزیابی کمی اثر فعالیت های آبخیزداری بر ترسیب و ذخیرۀ کربن به منظور کاهش تغییرات اقلیمی (مطالعۀ موردی: حوضۀ آبخیز پررود- سرشاخۀ حوضۀ آبخیز شاهرود) | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| مقاله 14، دوره 5، شماره 1، بهار 1397، صفحه 161-172 اصل مقاله (746.17 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2017.240880.717 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد طهمورث* 1؛ محمد جعفری2؛ حسن احمدی3؛ حسین آذرنیوند2؛ علیاکبر نظری سامانی4 | ||
| 1دانشآموختۀ دکتری آبخیزداری، گروه احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران | ||
| 2استاد گروه احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران | ||
| 3استاد دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران | ||
| 4دانشیار گروه احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور ارزیابی کمی اثر فعالیتهای مختلف آبخیزداری بر ترسیب و ذخیرۀ کربن، نمونهبرداری از پوشش گیاهی، لاشبرگ و خاک برای هر یک از تیمارها در 10 منطقه از حوضۀ مطالعهشده، که معرف تغییرات و نوسانات خاک و پوشش گیاهی بود، به روش سیستماتیک- تصادفی با استفاده از 10 ترانسکت و 100 پلات صورت گرفت. نتایج نشان داد در همۀ تیمارها خاک بیشترین تأثیر را در ترسیب کربن اکوسیستم دارد. لاشبرگ کمترین مشارکت را در بین اجزای سهیم در ترسیب کربن کل در همۀ تیمارها داشته است. علوفهکاری و کپهکاری بهترتیب با 152 و 148 کیلوگرم در هکتار بیشترین و تیمار بذرپاشی با 74 کیلوگرم در هکتار کمترین ترسیب کربن توسط لاشبرگ را داشتهاند. در نهایت، نتایج این تحقیق نشان داد مراتع طبیعی، که وضعیت خوبی از نظر پوشش گیاهی و خاک دارند، در هر دو عمق خاک و همچنین بهطور کلی (خاک+ بیوماس گیاهی+ لاشبرگ) با 84/647 تن در هکتار تا عمق 50 سانتیمتری خاک بیشترین و سدهای سنگی ملاتی با 35/169 تن در هکتار تا عمق 50 سانتیمتری خاک کمترین مقدار ترسیب کربن کل را دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پررود؛ ذخیرۀ کربن؛ لاشبرگ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 915 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 665 |
||