تحلیل و پهنه بندی شدت تخریب بیابانزایی با استفاده از مدل بیابانزایی IMDPA و خوشهبندی (مطالعۀ موردی: دشت بمنرماشیر و رحمت آباد) | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| مقاله 11، دوره 5، شماره 1، بهار 1397، صفحه 123-134 اصل مقاله (755.2 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2017.231963.568 | ||
| نویسندگان | ||
| سامان معروف پور1؛ احمد فاخری فرد* 2؛ جلال شیری3 | ||
| 1دانشجوی دکترای مدیریت و برنامهریزی منابع آب، گروه آبیاری و آبادانی، دانشگاه تهران | ||
| 2استاد گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه تبریز | ||
| 3استادیار گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه تبریز | ||
| چکیده | ||
| اقدامات اجرایی در زمینۀ کنترل بیابانزایی باید بر شناخت وضعیت فعلی بیابانیشدن و شدت آن متکی باشد. با توجه به این موضوع، در تحقیق حاضر بررسی تخریب بیابانزایی آبخوان واقع در دشتهای بمنرماشیر و رحمتآباد (استان کرمان) با استفاده از مدل IMDPA و سامانۀ اطلاعات جغرافیایی انجام شد. در این پژوهش با استفاده از شاخصهای کمی (افت سطح آب زیرزمینی)، کیفی )هدایت الکتریکی (EC)، کلر (Cl) و نسبت جذب سدیم ((SAR) و میزان فرسایش خاک محدودۀ آبخوان، به بررسی کلاس خطر بیابانزایی پرداخته شد. هر شاخص کلاسبندی شده و نقشۀ تخریب آن ترسیم شد. در نهایت، نقشۀ تخریب کلی منطقه با درنظرگرفتن بیشترین محدودیت در شاخصهای کیفی بهدست آمد. برای صحتسنجی مدل از روشهای خوشهبندی وارد و K-means استفاده شد. در نهایت، نتایج بهدستآمده از این تحقیق نشان داد از نظر تخریب بیابانزایی حدود 81/90 درصد و 61/8 درصد آبخوان بهترتیب در وضعیت خطر شدید و بسیارشدید قرار دارد که 5/62 درصد از نتایج مدل IMDPA توسط روشهای خوشهبندی معنادار گزارش شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آبهای زیرزمینی؛ بمنرماشیر و رحمتآباد؛ خطر تخریب کمی؛ خطر تخریب کیفی؛ خوشهبندی؛ IMPDA | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,027 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 599 |
||