عرصههای درونافزای شهری و کارآمدی سیاست رشد درونافزای کلانشهر تهران | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 4، دوره 5، شماره 2، 1396، صفحه 223-244 اصل مقاله (687.07 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2017.237173.745 | ||
| نویسنده | ||
| اسماعیل علی اکبری* | ||
| استاد گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران | ||
| چکیده | ||
| سیاست توسعة درونافزا، فرایند تولید فضای شهری جدید و توسعة جدید شهری از طریق بهینهسازی استفاده از زمین درون نواحی شهری است. این سیاست در مقایسه با سایر سیاستهای رشد در بیرون و پیرامون، با چارچوب پایداری سازگارتر و به اهداف پایداری نزدیکتر است. در پژوهش حاضر، با روش توصیفی-تحلیلی و استفاده از دادههای اسنادی در تهران، عرصههای درونافزایی مطالعه و کارآمدی سیاست رشد درونافزا تحلیل میشود. براساس یافتهها، تهران شهری ظرفیتدار و درنتیجه مستعد برای سیاست رشد درونافزاست. در 30 درصد مساحت شهر بیش از 18 هزار هکتار اراضی و عرصههای درونافزا با 52 درصد اراضی ذخیرة توسعه و نوسازی و فضاهای خالی و بزرگمقیاس، با اهداف توسعهای و قابلیت دستیابی بالا وجود دارد. این عرصهها، الگوی توزیع با آهنگ افزایشی از شرق به غرب و شمال به جنوب و همینطور نظام استقرار بهینه در پهنههای چهارگانه (سکونت، فعالیت، مختلط و حفاظت) شهر دارد و برنامهریزی رشد شهری را با توسل به سیاست رشد درونافزا امکانپذیر میسازد. وابستگی شهرداری به رانت فضایی ناشی از فعالیتهای ساختمانی درون شهر، سوداگری زمین و مسکن درون شهر، آستانة تراکمی پایین و ظرفیت اشباعنشدة تراکم شهری، تمرکزگرایی چرخة شهرنشینی ملی، تغییرات اجتماعی، فرهنگی و جمعیتی و اصل حفاظت از اراضی پیرامون شهر، دلایل اصلی کاربرد و کارآمدی سیاست رشد درونافزای تهران است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تهران؛ درونافزایی شهری؛ سیاست رشد درونافزا؛ عرصههای درونافزا؛ کارآمدی درونافزایی شهری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,394 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,229 |
||