بررسی و تحلیل پدیدۀ دوزبانگی در شعر معاصر عربی (مطالعة موردپژوهانه: دیوان"شوقیات" أحمد شوقی) | ||
| پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی | ||
| مقاله 1، دوره 6، شماره 2، 1395، صفحه 249-276 اصل مقاله (415.4 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی(عادی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jflr.2017.217945.296 | ||
| نویسندگان | ||
| روح الله صیادی نژاد* 1؛ علی نجفی ایوکی2؛ مرجان ژیان پور3 | ||
| 1هیات علمی دانشگاه کاشان | ||
| 2زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه کاشان | ||
| 3دانش آموخته دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| دوزبانگی، شاخهای از جامعهشناسی زبان است که افراد با رمزبندیهای زبانی مختلف آن را در روابط خویش بهکار میگیرند. این اصطلاح نخستین بار توسط زبانشناس آلمانی" کارولکرومباخر" و « ویلیام مارسیه» فرانسوی مطرح شده است. در پرتو تاثیر مستقیم مسئله دوزبانگی بر توان آفرینش یک ادیب و اهمیت آن در انتقال مفهوم به مخاطب، پژوهش حاضر میکوشد با روش توصیفی ـ تحلیلی و بر اساس مطالعات کیفی، این عنصر فراگیر در شعر معاصر عربی را با تکیه بر شعر شاعر معاصر مصر "احمد شوقی" مورد بررسی و واکاوی کنند. دستاوردهای پژوهشگران بیانگر آن است که دو یا چند زبانگی شوقی سبب کاهش اعتماد بهنفس فردی و اجتماعی وی شده و وابستگی او را بهفرهنگ و هویت عربی کاهش داده است. افزون بر آن، این پدیده، ناکارامدی در واژه سازی، عدم کاربست متجانسها و مترادفها، لغزشهای زبانی و عروضی را برای وی بهدنبال داشته است. دیگر اینکه میتوان استباط کرد که دوزبانگی از مانایی و پویایی زبان شوقی کاسته و خلاقیّت ادبی و هنری او را بهاندازة چشمگیری کاهش داده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جامعه شناسی زبان؛ دوزبانگی؛ احمد شوقی؛ تداخل زبانی؛ ضعف بیانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,294 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,310 |
||