ارزیابی اثر تغذیۀ مصنوعی بر تعادلبخشی آبخوان با استفاده از شاخص پایداری | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| مقاله 25، دوره 4، شماره 4، 1396، صفحه 1241-1253 اصل مقاله (1.1 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2017.234332.616 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید کاردان مقدم1؛ محمدابراهیم بنیحبیب* 2؛ سامان جوادی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری منابع آب پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران | ||
| 3استادیار گروه مهندسی آبیاری و زهکشی پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| برگشت تراز آب زیرزمینی به تراز مطلوب با استفاده از راهکارهای تعادلبخشی از اهداف اصلی سیاستگذاران آب کشور است. یکی از راهکارهای طرح یادشده، تغذیۀ مصنوعی است که بهمنظور کمیکردن میزان اثربخشی آن، با استفاده از شاخصهای پایداری در آبخوان ارزیابی شد. برای نخستینبار پایداری سیستم آب زیرزمینی، با استفاده از ترکیب سه شاخص اعتمادپذیری، آسیبپذیری و مطلوبیت و با درنظرگرفتن اثر سناریوی تغذیۀ مصنوعی ارزیابی شد. به اینمنظور با استفاده از مدل MODFLOW اثر تغذیۀ مصنوعی شوراب سیوجان بر وضعیت آبخوان بیرجند طی یک دورۀ نُهساله شبیهسازی و پیشبینی وضعیت آبخوان تا افق 1404 در شرایط نرمال اقلیمی در سه سناریوی برداشت آب انجام گرفت. نتایج شبیهسازی نشان داد سیستم آبخوان در بخش انتهایی، که چاه مشاهدهای خوسف قرار دارد، با توجه به مسیر حرکت تغذیۀ آب زیرزمینی، اختلاف کم بین تراز مطلوب و تراز آب زیرزمینی و ضخامت کم ناحیۀ اشباع، بیشترین پایداری را بهمیزان 55 درصد داشته است. بررسی شاخصها در منطقه تحت تأثیر تغذیۀ مصنوعی در آبخوان نشان میدهد اجرای طرح تغذیۀ مصنوعی توانسته بین 21 تا 25 درصد با توجه به سناریوی کاهش، ثابتبودن برداشت و افزایش برداشت مقدار شاخص پایداری سیستم را بهبود دهد. شاخص ارائهشده در این تحقیق با توجه به قابلیت توزیعیبودن و امکان بررسی اثر سناریوهای مختلف، میتواند در سایر آبخوانها و در تصمیمگیری به کار برده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیبپذیری؛ اعتمادپذیری؛ تغذیۀ مصنوعی؛ شاخص پایداری سیستم؛ مطلوبیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,418 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,358 |
||