ارتباط متقابل فرم و محتوا در سبکشناسی جدید و بلاغت سنتی قرآن: بررسی آسیبشناسانۀ چند جستارنمونه | ||
| پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی | ||
| مقاله 3، دوره 6، شماره 1، 1395، صفحه 55-92 اصل مقاله (465.58 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی(عادی) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jflr.2016.62810 | ||
| نویسندگان | ||
| هوشنگ یزدانی قرهآغاج* ؛ علی رجایی | ||
| دانشگاه اراک، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، گروه زبان انگلیسی | ||
| چکیده | ||
| رابطۀ متقابل فرم و محتوا یکی از اصول اولیه هم در سبکشناسی مدرن غربی و هم در بلاغت سنتی اسلامی، بهویژه در نظریۀ نظم عبدالقاهر جرجانی، است. طبق این اصل، فرم و محتوای متن نه دو عنصر مجزا بلکه دو جنبه از پدیدهای واحدند، که همان «متن» باشد. صناعتها و شگردهای زبانی-ادبی را نباید صرفاً به «آرایه»های متن فروکاست، زیرا آنها بخش مهمی از فراگرد معناپردازی متناند و، از آنجا که از منظر زبانشناسی هیچ دو فرمی هممعنا و همتأثیر نیستند، کوچکترین تغییر در فرم متن موجب تغییر در محتوای آن خواهد شد. در این جستار، ابتدا ایدۀ یگانگی فرم و محتوا از سه دیدگاه تحلیل و تشریح میشود: دیدگاه فلسفی، دیدگاه نقادانه و زبانشناسانه، و دیدگاه بلاغی. سپس، با تأکید بر ضرورت نگاه آسیبشناسانه به پژوهشهای صورتگرفته در حوزۀ بلاغت و سبکشناسی قرآن، برای نمونه، سه مقالۀ علمی-پژوهشیِ مرتبط با ایدۀ وحدت فرم و محتوا در قرآن بررسی و ارزیابی میشوند تا مشخص شود چقدر با پژوهش اصولی و صحیح و مفید در این زمینه فاصله داریم. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وحدت فرم و محتوا؛ فرمنگری؛ اِی. سی. بردلی؛ پیتر لامارک؛ نظریۀ نظم عبدالقاهر جرجانی؛ بلاغت قرآن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,542 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,043 |
||