بررسی اثر عصاره هیدروالکلی گیاه اسطوخدوس (Lavandula officinalis) براعمال حرکتی در موش صحرایی نر مدل شبه بیماری پارکینسون | ||
| مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) | ||
| مقاله 12، دوره 72، شماره 2، 1396، صفحه 235-242 اصل مقاله (1.11 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jvr.2017.62667 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم ابریشم دار* 1؛ احمدعلی معاضدی1؛ اردشیر ارضی2؛ غلامعلی پرهام3 | ||
| 1گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه دانشگاه شهید چمران، اهواز | ||
| 2گروه فارماکولوژی، دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران | ||
| 3گروه آمار، دانشکده ریاضی دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران | ||
| چکیده | ||
| زمینه مطالعه: بیماری پارکینسون یک اختلال ناشی از تخریب عصبی است که در حدود 1% از جمعیت بالای 50 سال اثر میگذارد. به طور کلاسیک پارکینسون به عنوان یک بیماری مربوط به سیستم حرکتی در نظر گرفته میشود و تشخیص آن بر مبنای گروهی از علائم حرکتی نظیر سفتی عضلات، کندی حرکت و اختلال در رفلکسهای حرکتی و وضعی بنا نهاده میشود. هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات عصاره هیدروالکلی گیاه اسطوخدوس بر اختلالات حرکتی موشهای صحرایی مدل شبه بیماری پارکینسون است. روش کار: موشهای صحرایی نر نژاد ویستار به چهار گروه تقسیم شدند (7=n). علائم بیماری پارکینسون قبل از تجویز عصاره اسطوخدوس به وسیله تزریق درون صفاقی (ip) رزرپین (mg/kg 5 ) ایجاد شد. سه گروه از موشهای صحرایی مقادیر مختلف عصاره اسطوخدوس (mg/kg, po 400، 300، 200 ) و گروه شاهد نیز به مدت 6 روز و روزی دوبار به همان حجم آب مقطر دریافت کردند. در روز هفتم، سختی عضلات و دیگر علائم پارکینسون به وسیله بار تست، روتارود و میدان باز اندازه گرفته شد. نتایج: در این مطالعه بهبود علائم ناشی از بیماری پارکینسون با استفاده از عصاره هیدروالکلی اسطوخدوس مشاهده نشد و اختلالات حرکتی آنها در مقایسه با گروه شاهد کاهش نیافت. نتیجه گیری نهایی: عصاره هیدروالکلی اسطوخدوس بر اختلالات حرکتی ناشی از بیماری پارکینسون بی تأثیر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پارکینسون؛ اسطوخدوس؛ بارتست؛ روتارود؛ جعبه باز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,048 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,222 |
||