پیکرهبندی فضایی، ادراک تراکم و تعاملات اجتماعی در محیطهای مسکونی: ارائۀ یک مدل علّی (نمونه موردی: مجتمعهای مسکونی شهر مشهد) | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| مقاله 4، دوره 22، شماره 1، 1396، صفحه 41-52 اصل مقاله (2.29 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2017.62264 | ||
| نویسندگان | ||
| رامین مدنی1؛ شهرام پوردیهیمی2؛ سیده فاطمه موسوی نیا* 3؛ بهرام صالح صدق پور4 | ||
| 1دانشکده معماری و شهرسازی دانشکاه هنر اصفهان | ||
| 2دانشگاه شهید بهشتی تهران | ||
| 3دانشجوی دکترای معماری دانشگاه هنر اصفهان | ||
| 4گروه روانشناسی، دانشگاه شهید رجایی | ||
| چکیده | ||
| هرچند تراکم به عنوان معیاری کمّی، راهی برای کنترل و قانونمندی توسعههای مسکونی است و بر میزان فشردگی واحدهای مسکونی و جمعیت ساکن در آنها دلالت میکند، امّا در عمل، شرایط زندگی ساکنین، از جمله شرایط زندگی اجتماعی، امنیت در فضاهای مشترک و همچنین شیوۀ ادراک محیط را تحت تأثیر قرار میدهد. در مطالعات پیشین، اجماع کلی درخصوص رابطۀ میان تراکم و تعاملات اجتماعی در محیطهای مسکونی وجود ندارد. در یک تراکم ثابت، شیوۀ طراحی و ترکیب واحدهای مسکونی میتواند ارزیابیهای متفاوتی را از تراکم موجب شود. هدف این پژوهش بررسی رابطة میان انتظام و پیکرهبندی فضایی، ادراک تراکم و تعاملات اجتماعی در قالب مدلی علّی است. جامعۀ آماری این تحقیق، ساکنین سه مجتمع با تراکم جمعیتی، تراکم خالص مسکونی و پایگاه اجتماعی-اقتصادی ساکنین مشابه و شیوۀ طراحی متفاوت در شهر مشهد بود، که از میان آنها نمونهای شامل 300نفر به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. پایایی پرسشنامۀ محققساخت با محاسبۀ آلفای کرونباخ و روایی آن با استفاده از روش تحلیل عامل تأییدی مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت بررسی روابط علّی از طریق مدلیابی معادلات ساختاری نشان داد، میان ادراک تراکم و تعاملات اجتماعی رابطۀ منفی وجود داشته و ادراک تراکم در مدل مورد نظر پژوهش نقش واسطهای دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| محیطهای مسکونی؛ تراکم؛ پیکرهبندی فضایی؛ تراکم ادراکی؛ تعاملات اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,539 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 5,393 |
||