نفوذ غرب در موسیقینظامی ایران (از اواسط عصر ناصری تا پایان حکومت قاجار) | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 6، دوره 46، شماره 1، 1392، صفحه 69-92 اصل مقاله (1.31 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2013.62225 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی لعل شاطری* 1؛ هادی وکیلی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد (نویسنده مسول) | ||
| چکیده | ||
| پس از تأسیس دارالفنون و سفرهای ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه به اروپا، فرهنگ غربی در ایران نفوذ و گسترش زیادی یافت. یکی از تأثیرات فرهنگ غربی در حوزه موسیقی بویژه موسیقی نظامی بود. این مقاله با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از اسناد و منابع کتابخانهای در پی پاسخ به این پرسش است که تأثیرپذیری موسیقیدانان ایرانی و موسیقی نظامی (نقاره خانه) از شیوههای علمی و عملیِ منسجمِ موسیقی نظامی غرب تا چه میزان و چگونه بود؟ یافتهها حاکی از آن است که موسیقی نظامی غرب از اواسط عصر ناصری وارد ایران شد و تا پایان عصر قاجار، گسترش زیادی یافت و رقیبی جدی برای موسیقی نظامی شد؛ هر چند تلاشهای برخی از موسیقیدانان و اعضای انجمنهای ادبی، برای همسان سازی این دو سبک موسیقی بی نتیجه نبود و نوآوریهایی در عرصه موسیقی نظامی پدیدار شد، اما بسیاری از سبکهای کهن موسیقی فراموش شد و الگوهای غربی در موسیقی مورد استقبال فراوان قرار گرفت. غرب گرایی شدید دربار قاجار و موسیقیدانان ایرانی، از عوامل اصلی این تأثیرپذیری بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قاجاریه؛ مسیو لومر؛ موسیقی غربی؛ موسیقی نظامی؛ ناصرالدین شاه؛ نقاره خانه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,194 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,808 |
||