پژوهشی در آئینهای تدفین دورۀ ساسانی در سواحل خلیجفارس | ||
| مطالعات باستان شناسی | ||
| مقاله 2، دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 14، 1395، صفحه 17-34 اصل مقاله (2.35 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jarcs.2017.61723 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن توفیقیان* 1؛ محرم باستانی2 | ||
| 1استادیار پژوهشکدۀ باستانشناسی و میراث فرهنگی | ||
| 2دانشجوی دکتری باستانشناسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| اغلب محققین بر این باورند که در دورۀ ساسانی، جسد مردگان در هوای آزاد رها میشد تا حیوانات و پرندگان آن را تجزیه کنند. پس از متلاشیشدن جسد، استخوانهای باقیمانده را در فرورفتگیها و طاقچههای ایجاد شده در صخرهها قرار میدانند. این فضاهای ایجاد شده در سنگ سخت کوه را استودان (استخواندان) مینامند. شمار زیادی از این استودانها در کوههای فارس مانند نقش رجب در دامنه کوه رحمت در حوالی زنگیآباد، در کوه رحمت حوالی استخر، روی سکویی در دامنه کوه گونداشلو، روی قطعهسنگی جداافتاده در نزدیکی نقش رستم، در سطح بریده سنگی بزرگ در تنگ حشک نزدیک سیوند، در اقلید نزدیک آباده و در بالای دژی مشرف به بیشاپور شناسایی شده است. این استودانها به دو صورت قبور دائمی و قبور موقت (دخمکها) در بدنۀ سنگی کوهها و یا لایههای کنگلومرا ایجاد شدهاند. در این پژوهش ضمن مطالعۀ نمونههای یادشده، تعدادی از استودانهای شناسایی شده در سواحل خلیجفارس که قابلمقایسه با نمونههای فارس میباشد، معرفیشده و کاربری واقعی آنها مورد بحث قرار میگیرد. این استودانها در سیراف، گورستان شغاب، بندر ریگ (گناوه)، گورستان تیس در چابهار و گورستان حصیرآباد در شهر اهواز واقع شدهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قبور دستکند؛ ریگ؛ سیراف؛ تیس؛ شغاب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,258 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 10,835 |
||