مقایسه اثربخشی آموزش رفتاری والدین و دارودرمانی بر شدت نشانه های دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی مبتلا به اختلال کاستی توجه/بیش فعالی (AD/HD) و استرس فرزندپروری در مادران آنها | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 4، 1395، صفحه 1-19 اصل مقاله (779.45 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2017.61077 | ||
| نویسندگان | ||
| سهیلا خداوردیان* 1؛ فاطمه گلشنی2؛ سوزان امامی پور2؛ آدیس کراسکیان3 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز | ||
| 2استادیار دانشگاه آزاد اسلامی. واحد تهران مرکز | ||
| 3استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج | ||
| چکیده | ||
| اختلال کاستی توجه/بیش فعالی (AD/HD) یکی از رایج ترین اختلالات عصبی- تحولی رایج دوران کودکی است. این اختلال علاوه بر ایجاد مشکلات رفتاری و یادگیری در کودک، معمولا تعامل کودک مبتلا را با خانواده و نیز همسالان، با مشکل مواجه می کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی و مقایسه اثربخشی آموزش رفتاری والدین (BPT) مبتنی بر رویکرد بارکلی و دارو درمانی با متیل فنیدیت (MPH، ریتالین) در کاهش شدت نشانه های دانش آموزان پسر مبتلا به اختلال کاستی توجه/بیش فعالی و میزان استرس فرزندپروری در مادران آنها بود. ابزارهای پژوهش شامل نخستین خرده مقیاس ویرایش چهارم پرسشنامه علائم مرضی کودکان (CSI-4)، تدوین شده توسط گادو واسپرافکین (1994) و مقیاس استرس فرزندپروری بری و جونز (1995) بود. نتایج نشان داد که هر دو روش در کاهش شدت نشانه ها در کودکان مبتلا به ADHD و استرس فرزندپروری مادران موثر بودند، اما اثربخشی دارودرمانی بر هر دو متغیر وابسته، به نحوی معنادار بیش از اثربخشیBPT بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش رفتاری والد؛ دارودرمانی؛ اختلال کاستی توجه/بیش-فعالی؛ استرس فرزندپروری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,505 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,760 |
||