فضای شهروندمدار، رویکردی نوین در تحقق توسعۀ پایدار شهری (مطالعۀ موردی: شهر تهران) | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 8، دوره 4، شماره 3، 1395، صفحه 431-448 اصل مقاله (532.65 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2016.60642 | ||
| نویسندگان | ||
| زیبا پرنون* 1؛ محمدتقی رضویان2؛ زهره فنی3؛ محمدحسن پاسوار4؛ جمیله توکلی نیا5 | ||
| 1دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2دکتری جغرافیا، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 3دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 4دکتری مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 5دکتری جغرافیای انسانی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| تطور مفهوم فضا در دهههای گذشته و ایجاد درک مشترک از اینکه فضا یک سازۀ اجتماعی و اجتماع نیز یک سازۀ فضایی است، از یک سو و در نظر گرفتن حقوق شهروندان بهمثابۀ اساس برنامهریزیهای اجتماعی در گفتمانهای شهروندی از سوی دیگر، اساس نظری تبلور فضای شهروندمدار است. مفهومی که شناخت ابعاد و نحوۀ عینیت یافتن آن موضوع بسیاری از پژوهشها، برنامهریزیها و طرحهای شهری در چند سال اخیر بوده است. این پژوهش به دنبال بررسی و شناخت فضا، شهروندی و فضای شهروندمدار و تجزیه و تحلیل وضعیت فضای شهر تهران بر اساس شناخت است. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی و اساس آن مبتنی بر مدل CSI یا شاخص رضایت شهروندان از طریق مطالعۀ میدانی (384 پرسشنامه) و بهرهگیری از روشهای آماری کایاسکوئر،T-test تکنمونهای، ضریب همبستگی اسپیرمن و... در محیط نرمافزار SPSSاست. نتایج نشان میدهد که شاخصهای CSI در شهر تهران در وضعیت نامطلوب و نسبتاً مطلوب قرار دارد و شهروندان از فضای شهر تهران رضایتی کمتر از حد متوسط داشتهاند. نتایج نشاندهندۀ دوری و فاصلۀ فضای شهر تهران از ابعاد و شاخصهای فضای شهروندمدار بهمثابۀ مهمترین حلقۀ مفقودۀ نظام برنامهریزی شهری تهران است که این امر میتواند هشداری برای بروز آسیبهای اجتماعی – فضایی باشد و ضروری است از هم اکنون چارهای برای حل آن اندیشیده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تهران؛ شهروند؛ فضا؛ فضای شهروندمدار؛ مدل CSI | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,053 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,504 |
||