احیای بافت های درون شهری با رویکرد منطقه بندی+ فرم محور (مطالعۀ موردی:شهر برازجان) | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 9، دوره 50، شماره 2، تابستان 1397، صفحه 375-394 اصل مقاله (2.09 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2017.60515 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن شاطریان* 1؛ یونس غلامی2؛ جهانگیر حیدری3؛ حسین باقرزاده4 | ||
| 1دانشیارجغرافیا و اکوتوریسم دانشگاه کاشان | ||
| 2استادیار جغرافیا و اکوتوریسم دانشگاه کاشان | ||
| 3استادیاردانشکدة معماری و شهرسازی دانشگاه خلیج فارس بوشهر | ||
| 4کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| در چند دهة اخیر در ایران رشد جمعیت شهری با توسعة ناموزونافقیشهر و ازبینبردن منابع کشاورزی و طبیعی اطراف شهرها همراه بوده است. در این بین، بسیاری از شهرها منابع فضایی ارزشمند اما فرسودهای دارند که در حال حاضر راهگشای بسیاری از مشکلات شهرهاست. به همین منظور مسئلة بهسازی و نوسازی این فضاهای با ارزش مدنظر قرار گرفته است. در این بین، رویکرد رشد هوشمند که در ایالاتمتحدة آمریکا مدل مدیریت رشد است، توجه ویژهای به ظرفیتهای درونی شهر دارد؛ بنابراین، ایدة اصلی پژوهش حاضر توسعة درونی شهر با تأکید بر توسعة مجدد بافتهای فرسوده است. برای این منظور در این مقاله از مدل منطقهبندی فرممحور، یکی از ابزارهای اجرایی رویکرد رشد هوشمند، با پهنهبندیکردن شهر برازجان در محیط نرمافزاری GIS استفاده کردهایم تا سیاست «کد توسعه» نقشة «زونبندی عرضی» و توان و استعداد توسعة بافتهای فرسودة شهر بررسی شود. این پژوهش از نظر هدف جزء پژوهشهای کاربردی- پژوهشی، و از نظر روش جزء پژوهشهای توصیفی- تحلیلی و اسنادی- میدانی است. در روند پژوهش نیز مطالعاتی بر بافت فرسوده در زمینههای جمعیتی، کاربری، کالبدی و دسترسی انجام شده است. براساس مدل منطقهبندی فرممحور مشخص شده است که بافتهای فرسودة شهر برازجان پتانسیل لازم را برای توسعة درونی شهر دارند. براساس این مدل، الگوی TND برای توسعة محلههای مسکونی و الگویRCD، برای توسعة محلههای مسکونی و تجاری استفاده شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بافت؛ توسعة درونزا؛ رشد هوشمند؛ شهر برازجان؛ منطقهبندی فرممحور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,122 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,180 |
||