اجازات حدیثی و کارکردهای آن در مطالعات تاریخی عصر صفوی | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 2، دوره 45، شماره 2، 1391، صفحه 1-23 اصل مقاله (284.98 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2012.59124 | ||
| نویسنده | ||
| حمید باقری* | ||
| عضو هیأت علمی / دانشگاه تهران (دانشکده الهیات) | ||
| چکیده | ||
| اجازه، اصطلاحی برای گواهینامههای متنوّع علمی است که اعطا، دریافت و گردآوری آنها در دانش حدیث اسلامی ریشه دارد. اجازات حدیثی گونهای از این گواهینامهها هستند که به مُجاز حق میدهد متن خاصی را از صادرکنندۀ آن (مُجیز) به نسل بعدی شاگردان منتقل کند و جایگاه شاگرد را در زنجیرۀ متصل مشایخ (اِسناد) که به مؤلف اصلی متن بازمیگردد، تثبیت میکند. علاوه بر این دو هدف اصلی، متن اجازات روایی، دربرگیرنده آگاهیهای زیادی در شاخههای مختلف علوماند. مطالعه و بررسی دقیق این متون که از اسناد مهم تاریخی به شمار میروند، در پژوهشهای تاریخی بویژه در شناسایی زوایای کمتر شناختهشدۀ سنّت علمی امامیه و شبکههای به هم پیوستۀ عالمان، بسیار سودمند است. این نوشتار میکوشد تا با ذکر نمونههای متعدد، کارکردهای مختلف اجازات حدیثی از جمله دستیابی به شرح حال عالمان امامی، آشنایی با میراث علمی آنها، بررسی اصالت منابع مکتوب، شناسایی کتابهای متداول در حوزههای مختلف علمی، اطلاعات جغرافیای مناطق شیعی نشین و دادههای فراوان تاریخی دیگر را در پژوهشهای تاریخی دورۀ صفوی، نشان دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجازات حدیثی؛ اسناد تاریخی؛ صفویه پژوهی؛ مطالعات تاریخی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,892 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,121 |
||