تحلیل روابط ایران و ارمنستان با استفاده از چارچوب نظری واقعگرایی تدافعی | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| مقاله 3، دوره 9، شماره 1، 1395، صفحه 19-41 اصل مقاله (647.38 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2016.58572 | ||
| نویسندگان | ||
| بهرام امیر احمدیان* 1؛ حبیب رضازاده2؛ احمد جرفی3 | ||
| 1عضو هیئت علمی دانشکدۀ مطالعات جهان، دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری مطالعات ایران، دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 3کارشناس ارشد روابط بین الملل، دانشکده وزارت خارجه | ||
| چکیده | ||
| فروپاشی اتحاد شوروی سبب ایجاد کشورهای جدیدی در شمال ایران شد. جمهوری آذربایجان و ارمنستان از جملۀ این کشورها هستند. شایان توجه است که باوجود مشابهتهای بیشتری که بین ایران و جمهوری آذربایجانِ شیعه وجود دارد؛ رابطۀ ایران با ارمنستانِ مسیحی گستردهتر و بهتر است. پرسش اصلی این نوشتار، چرایی روابط برجستۀ و سطح بالاتر ایران و ارمنستان با وجود تفاوتهای فرهنگی، دینی و زبانی در مقایسه با روابط ایران و جمهوری آذربایجان است؟ پاسخ این نوشتار به این پرسش این است: ایران و ارمنستان براساس اشتراک منافع خود و نگرانی مشترک از تهدید جمهوری آذربایجان برای ایجاد موازنه در برابر آن، روابط خود را گسترش دادهاند که نتیجۀ آن ایجاد روابطی با سطح بالاتر بین دو کشوری است که از تفاوتهای بسیاری برخوردارند. نویسندگان برای فهم چرایی شکلگیری سطح بالای روابط بین ایران و ارمنستان از نظریۀ واقعگرایی تدافعی بهره بردهاند. بنابر این نظریه، دو کشور ایران و ارمنستان بهدلیل تهدید مشترکی که از سوی جمهوری آذربایجان تصور میکنند به نزدیکی با یکدیگر روی آوردهاند تا از این راه در مقابل جمهوری آذربایجان توازن برقرار سازند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارمنستان؛ ایران؛ تهدید مشترک؛ جمهوری آذربایجان؛ واقعگرایی تدافعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,250 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,235 |
||