علوم انسانی اسلامی در ایران: واکاوی نقش جریانهای فکری پیش از انقلاب در شکل گیری آن | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 5، دوره 46، شماره 1، 1395، صفحه 87-107 اصل مقاله (252.11 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2016.57323 | ||
| نویسندگان | ||
| صادق زیباکلام* 1؛ مختار مظفرپور2 | ||
| 1استاد گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| پس از انقلاب اسلامی در زمینۀ اسلامیسازی علوم انسانی در ایران مباحث فراوانی صورت گرفته است. در این پژوهش زمینههایی که موجب مطرح شدن چنین بحثی در میان اندیشمندان، دانشگاهیان و بهطور کلی در سطح جامعۀ ما شده، بررسی شده است. ریشههای این موضوع به تحولی فکری باز میگردد که بهتدریج از اواخر دهۀ 1320 شمسی در نگرش و بینش دینی اقشار تحصیلکرده و روشنفکر جامعه از یکسو و برخی روحانیان نواندیش از سویی دیگر پدید آمد. زمینۀ دیگر، به اوایل انقلاب اسلامی باز میگردد که وجود پارهای ناسازگاریها میان برخی دانشگاهیان با حکومت اسلامی، چه در قالب فعالیتهای گروههای سیاسی دانشجویی مخالف انقلاب مانند گروههای چپ و چه در قالب دیدگاههای عدهای از استادان، به ضرورت اسلامی کردن علوم انسانی و همراه ساختن آن با انقلاب افزود،. سرانجام با پیروزی انقلاب اسلامی تلاشهایی برای عملی کردن این تفکر در قالب انقلاب فرهنگی صورت گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسلامیسازی؛ دانشگاه؛ روشنفکران مذهبی؛ روحانیان نواندیش علوم انسانی؛ علوم انسانی اسلامی؛ گروههای چپ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,133 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,318 |
||