تهیۀ نانوجاذب مهندسی با قابلیت حذف مواد آلی برای فیلترهای شنی تصفیۀ آب | ||
| محیط شناسی | ||
| مقاله 9، دوره 41، شماره 4، 1394، صفحه 841-854 اصل مقاله (1.42 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jes.2016.57138 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید اسکندری* 1؛ علی ترابیان2؛ غلامرضا نبی بید هندی2؛ مجید بغدادی3؛ بهنوش امین زاده3 | ||
| 1دانشجوی دکتری مهندسی محیطزیست، دانشکدۀ محیطزیست دانشگاه تهران | ||
| 2استاد گروه مهندسی محیطزیست، دانشکدۀ محیطزیست دانشگاه تهران | ||
| 3استادیار گروه مهندسی محیطزیست، دانشکدۀ محیطزیست دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| فیلترهای شنی بخش ضروری فرایندهای تصفیۀ متعارفاند. ذرات سیلیس فیلترهای تند شنی در حذف مواد آلی محلول، پتانسیل کمی دارند. با ایجاد پوششی از نانولولههای کربنی روی ذرات سیلیس، نه تنها میتوان مشکلات استفاده از نانولولههای کربنی در حالت دوغابی را برطرف کرد، بلکه میتوان پتانسیل فیلترها را در حذف مواد آلی محلول افزایش داد. در این تحقیق از روشهای فیزیکی و شیمیایی برای پوشش نانولولۀ کربنی روی سیلیس استفاده شده است. بررسی استحکام پوشش نشان میدهد که برخلاف پیوند فیزیکی، پیوند شیمیایی دارای استحکام قوی بین بستر و پوشش است. عکسهای میکروسکوپ الکترونی روبشی از بستر سیلیس نشان میدهد نانولولههای کربنی به صورت غیریکنواختی روی ذرات سیلیس پوشش یافتهاند. نتایج جذب نشان میدهد با ایجاد پوشش روی سیلیس، میزان حذف هیومیک اسیدها از 1 درصد سیلیس خام به بیشتر از 70 درصد رسیده است. مطالعات احیا در محیطهای قلیایی نشاندهندۀ شرایط بهینۀ واجذب در مدت زمان 30 دقیقه و در pH=13 است، به طوری که ظرفیت جذب بعد از 5 سیکل متوالی احیا در مقادیر مناسبی باقی مانده و به حدود 40 میلیگرم به گرم رسیده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیلیس؛ فیلتر شنی؛ مواد آلی؛ نانو لولۀ کربنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,294 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,161 |
||