زبان بصری مَحاجِر در کوفی تزیینی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| مقاله 6، دوره 20، شماره 4، 1394، صفحه 59-72 اصل مقاله (2.15 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2015.57014 | ||
| نویسندگان | ||
| فرناز معصوم زاده جوزدانی1؛ حسنعلی پورمند* 2؛ محمد خزایی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 3استاد گروه ارتباط تصویری، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| صورتِ بصریِ نوشتار، نهتنها مفهومی جدا از عبارتِ نوشتار دارد، بلکه متفاوت با تصویر درک میشود. بر این اساس، نخستین بار برای تحلیلِ دستنوشته، اصول و نشانههای ویژۀ گرافولوژی را مطرح کردهاند. به نظر میرسد در نخستین تفاسیرِ حروفِ مقطعه نیز از روشی مشابه گرافولوژی استفاده شده است. از این رو، احتمال میرود با بهرهگیری از این تفاسیر و به کمک اصول گرافولوژی، بتوان گوناگونی خط کوفی تزیینی را تحلیل کرد؛ بهخصوص که در پژوهشهای پیشین، کمتر به زبان بصری نوشتارِ کوفی اهمیت دادهاند. در مقالۀ حاضر، انواع مَحاجِر کوفی تزیینی به روش توصیفی، تاریخی و تحلیلی ارزیابی میشود تا بخشی از زبان بصری کوفی تزیینی، یعنی حروف روزنهدار تا حد امکان بیان شود. بدین منظور، ابتدا بر مبنای توصیف و تحلیلِ فرم و ساختار مَحاجِر در کوفی ابتدایی، امکانِ وجود دو رویکرد «کمالگرا» و «وحدتگرا» در طراحیِ تزییناتِ مَحاجِر پیش رو نهاده میشود. سپس تحت عنوان این دو رویکرد، انواع مَحاجِر تزیینی توصیف و تحلیل شده و خاستگاه تحولات فرمی آنها در تفاسیر تاریخی حروف مقطعه و اندیشهها و تشبیهات حروفی برخاسته از این تفاسیر جستوجو میشود. در نتیجه، با دستیابی به نشانههای نمادین حروف، زبان بصری مَحاجِر کوفی تزیینی تا حدی گشوده میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تشبیهات حروفی؛ زبان بصری نوشتار؛ کوفی تزیینی؛ گرافولوژی؛ مَحاجِر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,489 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,639 |
||