| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,109 |
| تعداد مقالات | 76,348 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,354,986 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 114,398,133 |
نمادپردازی و تصویرسازی با واژة کودک در ادبیات کلاسیک | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 8، دوره 4، شماره 1 - شماره پیاپی 7، خرداد 1394، صفحه 139-157 اصل مقاله (559.05 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2015.56707 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم ظاهری عبدوند* 1؛ جمال الدین مرتضوی2؛ اسماعیل صادقی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد | ||
| 2استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد | ||
| چکیده | ||
| شاعران در آثار تعلیمی و عرفانی، برای بیان آموزههای مورد نظر خود، از صور هنری گوناگونی مانند تمثیل و نماد استفاده میکنند. هدف از نگارش این مقاله نیز بررسی تصاویر هنری و بهویژه نمادهای ساخته شده با کودک و دوران کودکی در این آثار است. در اشعار عرفانی و تعلیمی، نه تنها اندیشههایی دربارة چگونگی تربیت کودکان وجود دارد، بلکه هر یک از مراحلی که کودک پشت سر میگذارد تا به بزرگسالی میرسد، دستمایة ساختن تصاویر گوناگون قرار گرفته است. کودک و دوران کودکی نمادی از افراد نادان و ناتوان، سالکان مبتدی، انسانهای دنیامدار، ظاهر بین، گرفتار هوا و هوس و مقلد است. در برخی مواقع به کودک و دوران کودکی، بهخصوص زمانی که رمز سالکان و عارفان قرار میگیرد، نگاه مثبتی دیده میشود؛ اما در بیشتر مواقع نگرش به آنها منفی است و صفتهایی همچون نادان، ناقص، غافل، ترسو، گرفتار ظواهر و هوا و هوس و انجامدهندة کار بیهوده به آنها نسبت داده میشود.شعر، | ||
| کلیدواژهها | ||
| شعر؛ کودک؛ دوران کودکی؛ نماد؛ سالک؛ دنیامداری؛ نادان؛ ظاهربین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,345 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,002 |
||