بررسی اثر پلیمر سوپرجاذب بر خصوصیات رویشی نخل خرما رقم ’دیری‘ تحت شرایط کمآبی | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 13، دوره 18، شماره 2، 1395، صفحه 443-452 اصل مقاله (905.26 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2016.56580 | ||
| نویسنده | ||
| عبدالحمید محبی* | ||
| استادیار پژوهشی، پژوهشکده خرما و میوههای گرمسیری، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، اهواز - ایران | ||
| چکیده | ||
| افزایش کارآیی مصرف آب یکی از محورهای اصلی کشاورزی پایدار در مناطق خشک و نیمهخشک میباشد. کاربرد برخی مواد نظیر پلیمرهای سوپرجاذب در خاک باعث افزایش ماندگاری آب در خاک و درنتیجه کاهش مصرف آب میگردد. افزایش ماندگاری آب در خاک باعث کاهش اثرات خشکی و شوری خاک میگردد. به منظور بررسی اثر کاربرد پلیمر سوپرجاذب بر گیرایی و خصوصیات رویشی نهالهای خرما، طرحی به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار در پژوهشکده خرما و میوه های گرمسیری در اهواز انجام گردید. تیمار رژیم آبیاری با سه سطح (60، 80 و 100 درصد تبخیر تجمعی از تشت) به عنوان کرت اصلی و مقادیر سوپرجاذب با چهار سطح پلیمر سوپرجاذب آ200 (0، 40، 80 و 120 گرم به ازای هر اصله نهال) به عنوان کرت فرعی درنظر گرفته شد. براساس نتایج تنش آبی و سوپرجاذب تأثیر معنیداری بر گیرایی پاجوش نداشت. بیشترین تعداد برگ مربوط به تیمار تأمین 100 درصد نیاز آبی و 40 گرم سوپرجاذب و کمترین تعداد برگ مربوط به تیمار تأمین 80 درصد نیاز آبی به همراه 120 گرم سوپرجاذب بود. بیشترین محیط طوقه در تیمار تأمین 100 درصد نیاز آبی و بدون مصرف سوپرجاذب و کمترین محیط طوقه مربوط به تیمار تأمین 100 درصد نیاز آبی و 120 گرم سوپرجاذب مشاهده شد. بیشترین ارتفاع نهال مربوط به تیمار تأمین 60 درصد نیاز آبی و 120 گرم سوپرجاذب و کمترین تعداد برگ مربوط به تیمار تأمین 60 درصد نیاز آبی بدون مصرف سوپرجاذب بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آبیاری؛ پاجوش خرما؛ خاک؛ گیرایی؛ مصرف آب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,139 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,156 |
||