کثرت گرایی حقوقی در الهیات مسیحی و تأثیر آن بر آغاز شکل گیری حقوق مدرن | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 4، دوره 45، شماره 4، 1394، صفحه 563-587 اصل مقاله (323.41 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2016.56440 | ||
| نویسنده | ||
| مهدی شهابی* | ||
| استادیار گروه حقوق دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| وحدتگرایی در مبنای اعتبار قواعد در نظام حقوق دینی، بدین معنا که فقط ارادۀ الهی، مبنا و منشأ التزامآوری قواعد حقوقی باشد، نظام حقوق دینی را از واقعگرایی یا عقلانیت تجربی و همچنین از گزارههای برآمده از عقلانیت متافیزیکی انسانگرایانه و در کل از مبناها و منشأهای رقیب، مصون نگه میدارد. در این صورت عقلانیت فطری، ارادۀ دولت و عرف، نقشی جز منبع قاعدۀ حقوقی نخواهد داشت. کثرتگراییِ حقوقی به معنای پذیرش چند مبنا، منشأ التزامآوری قاعدۀ حقوقی است. در اندیشۀ حقوق مسیحی با دگرگونی از وحدتگرایی به کثرتگرایی روبهرو هستیم و بهنظر میرسد همین دگرگونی، زمینۀ عبور حقوقی دینی مسیحی به حقوق مدرن، یعنی حقوق مبتنیبر عقل خودبنیاد را فراهم کرده است. ارتقای جایگاه اندیشۀ حقوق طبیعی یا همان عقلانیت فطری و ارتقای جایگاه دولت، از منبع قاعدۀ حقوقی به مبنا و منشأ التزامآوری قاعدۀ حقوقی تبدیل شده و در نقش نمادهای عقل خودبنیاد، زمینهساز این دگرگونی بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تحققگرایی دولتی؛ حقوق طبیعی؛ حقوق مدرن؛ حقوق مسیحی؛ کثرتگرایی حقوقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,785 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,536 |
||