تحلیل مکانی تغییرات بارش با در نظر گرفتن متغیرهای ارتفاع و فاصله تا دریا (مورد مطالعه: استان سیستان و بلوچستان) | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 8، دوره 47، شماره 4، 1394، صفحه 607-636 اصل مقاله (1.33 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2015.56052 | ||
| نویسندگان | ||
| ام البنین پودینه1؛ معصومه دلبری* 2؛ پرویز حقیقت جو3؛ میثم امیری4 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل | ||
| 2دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل | ||
| 3استادیار گروه مهندسی آب، دانشکدة آب و خاک، دانشگاه زابل | ||
| 4کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب، گروه پژوهشی مدیریت منابع آب، پژوهشکدۀ تالاب بین المللی هامون، دانشگاه زابل | ||
| چکیده | ||
| هدف از این پژوهش، بررسی تغییرات مکانی و میانیابی بارندگی ماهانه و سالانه در استان سیستان و بلوچستان با استفاده از روشهای تکمتغیره و چندمتغیرة زمینآماری (OK، SK، Sklm، KED، UK و COK)، روشهای قطعی (IDW، LPI، GPI و RBF) و رگرسیون خطی است. اطلاعات اولیه شامل دادههای بارندگی پنجاه ایستگاه با طول دورة آماری مشترک 25 سال (1391-1367) و اطلاعات ثانویة (کمکی) مورد استفاده در روشهای چندمتغیره شامل الگوی رقومی ارتفاع (DEM)، فاصله تا دریا، طول و عرض جغرافیایی بود. برای ارزیابی عملکرد روشها از فن اعتبارسنجی متقابل و معیارهای جذر میانگین مربعات خطا (RMSE) و میانگین انحراف خطا (MBE) استفاده شد. نتایج تحلیل نیمتغییرنما حاکی از همبستگی زیاد مکانی بارندگی در بیشتر دورهها با ساختار کروی است. بیشترین آستانة نیمتغییرنما مربوط به ماههای دی، بهمن و اسفند (با بیشترین مقدار بارندگی) و بیشترین شعاع تأثیر مربوط به بهمن و اردیبهشت است. نتایج اعتبارسنجی متقابل حاکی از دقت بیشتر رابطة رگرسیونی بارش- ارتفاع برای فروردین، KED برای اردیبهشت، UK برای خرداد و شهریور، RBF برای تیر، مرداد، مهر، آذر، دی، بهمن و بارندگی سالانه و SK برای آبان و اسفند است. بهطورکلی، نتایج حاکی از برتری روش قطعی RBF و روشهای زمینآماری در بیشتر دورهها بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بارندگی؛ تغییرات مکانی؛ رگرسیون؛ زمینآمار؛ متغیر کمکی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,456 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,043 |
||