اثر تمرین توجه درونی و بیرونی با/بدون موسیقی انگیزشی بر اجرای تکلیف تعادلی پویا | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| مقاله 4، دوره 7، شماره 3، 1394، صفحه 333-342 اصل مقاله (157.5 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jmlm.2015.55916 | ||
| نویسندگان | ||
| غلام حسین ناظم زادگان* 1؛ رقیه ایدر2 | ||
| 1استادیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی شیراز، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2کارشناسارشد، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی شیراز، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از پژوهش حاضر بررسی تمرین توجه درونی و بیرونی با و بدون موسیقی انگیزشی بر اجرای تکلیف تعادلی پویا بود. روش تحقیق از نوع نیمهتجربی و جامعۀ آماری متشکل از ورزشکاران پسر بود. نمونه شامل 60 نفر بود که داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند. افراد پس از اجرای پیشآزمون تصادفی در پنج گروه دوازده نفری قرار گرفتند: گروه توجه درونی با موسیقی، توجه بیرونی با موسیقی، توجه درونی بدون موسیقی، توجه بیرونی بدون موسیقی و گروه کنترل. تحقیق در سه مرحله اجرا شد؛ پیشآزمون، اجرای پروتکل تمرینی در مدت سه روز (در این مرحله برای گروههای با موسیقی بههمراه دستورالعملهای توجهی، موسیقی انگیزشی از طریق دستگاه صوتی پخش میشد) و مرحلۀ سوم پسآزمون. با توجه به طرح پژوهش، درصورتیکه موسیقی اثر معناداری بر اجرا پس از اعمال متغیرها نشان میداد، دادهها در مرحلۀ چهارم تجزیهوتحلیل میشد. آزمون آماری آنوا پس از مرحلۀ سوم، بین گروهها اختلاف معناداری نشان نداد. بهعبارت دیگر، تمرین توجه با استفاده از راهبردهای درونی و بیرونی، با و بدون موسیقی بر قابلیت انجام تکلیف تعادلی پویا تأثیری ندارد. سطح معناداری 5/0= α در نظر گرفته شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تکلیف تعادل؛ تمرین؛ توجه بیرونی؛ توجه درونی؛ موسیقی انگیزشی؛ ورزشکار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,391 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,784 |
||