مجسمه های گچی سلجوقی | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای تجسمی | ||
| مقاله 4، دوره 20، شماره 2، 1394، صفحه 39-50 اصل مقاله (3.79 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfava.2015.55508 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین ابراهیمی ناغانی* 1؛ پدرام قربانی* 2 | ||
| 1استادیار دانشکده هنر، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد هنرهای اسلامی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مجسمههای گچی در روند تبارشناسی و تاریخ نگاری هنر سلجوقی مهجور مانده است. این گونه کمال یافته حتی از آن روی که مصداق بارز و تجسم یافته اندیشه «تحریم شمایل نگاری» در شریعت و فقه اسلامی است؛ در احتساب ظرفیتهای هنری- صنعتی تمدن اسلامی نیز نادیده انگاشته و مورد بیمهری واقع شده است. با همه این تفاسیر وجود نمونههای درخور توجه و برجای مانده مجسمههای گچی از دوران سلجوقی، گواه آن است که هیچ عامل بازدارندهای نتوانسته از نضج و تکوین این هنر- صنعت زیبا و به نوعی نبوغ هنری پویا و حصارگریز ایرانی، جلوگیری کند. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی و شیوه استقرایی میکوشد جایگاه مجسمههای گچی در سیر تاریخی هنر سلجوقی را کاویده و با معرفی نمونههای شاخص و روشهای تولید آن به احقاق جایگاه واقعی آن در تاریخ هنر ایران، مبادرت ورزد. همچنین با معرفی نشانههای محلی؛ بومی و ملّی ملحوظ در مجسمهها و آثار گچی؛ نقبی بر ریخت و چگونگی تاثیرات پذیرفته شده از فرهنگهای دیگر نیز بزند. مجسمههای گچی سلجوقی شناسنامهای زنده از زیباییشناسی و پیشهوری هنری یکی از ادوار دوران ساز تمدن ایرانی- اسلامی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سلجوقیان؛ مجسمههای گچی؛ پیکرهنگاری؛ محدودیت؛ تکنیک؛ محتوا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,218 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,298 |
||