اثر محلولپاشی متانول بر برخی ویژگیهای کمی و کیفی سویا تحت تنش خشکی | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 18، دوره 17، شماره 4، 1394، صفحه 1075-1085 اصل مقاله (718.49 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2015.55152 | ||
| نویسندگان | ||
| جابر عیسیزاده پنجعلی خرابسی1؛ محمد گلوی2؛ محمود رمرودی* 3 | ||
| 1کارشناس ارشد گروه باغبانی، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل - ایران | ||
| 2استاد گروه زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل – ایران | ||
| 3دانشیار گروه زراعت، دانشکدة کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل - ایران | ||
| چکیده | ||
| بهمنظور بررسی تأثیر تنش خشکی و محلولپاشی متانول بر ویژگیهای کمی و کیفی سویا (رقم ’ویلیامز‘)، آزمایشی بهصورت کرتهای خردشده در قالب بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار، در مزرعة پژوهشی دانشکدة کشاورزی مغان در سال 1390 انجام گرفت. تنش خشکی شامل آبیاری پس از 40، 55 و 70 درصد تخلیة رطوبت قابل دسترس بهعنوان عامل اصلی، و محلولپاشی متانول شامل عدم محلولپاشی (شاهد) و محلولپاشی با 7، 21 و 35 درصد حجمی متانول بهعنوان عامل فرعی لحاظ شد. تأثیر تنش خشکی بر قطر ساقه، طول غلاف، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، عملکرد دانه، شاخص برداشت، محتوای هیدرات کربن محلول، کلروفیل کل، درصد روغن و پروتئین دانه معنادار بود. افزایش تنش خشکی موجب افزایش محتوای هیدرات کربن محلول، درصد روغن دانه و کاهش سایر ویژگیهای مورد بررسی شد. تیمار آبیاری پس از 70 درصد تخلیۀ رطوبت قابل دسترس عملکرد دانه را 87/33 درصد کاهش داد. تأثیر محلولپاشی متانول بر تعداد غلاف در بوته، عملکرد دانه و محتوای کلروفیل بسیار معنادار و بر طول غلاف، تعداد دانه در غلاف، هیدرات کربن محلول و درصد پروتئین دانه معنادار بود. بیشترین تأثیر بر ویژگیهای بررسیشده از تیمار محلولپاشی با 21 درصد حجمی متانول بهدست آمد، بهطوری که عملکرد دانه نسبت به شاهد 6/25 درصد افزایش یافت و بیشترین عملکرد دانه از تیمار آبیاری پس از 40 درصد تخلیۀ رطوبت قابل دسترس بهدست آمد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پروتئین دانه؛ تخلیۀ رطوبت؛ تعداد غلاف؛ عملکرد دانه؛ محتوای کلروفیل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,034 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,383 |
||