کاربرد فن ارزیابی مشارکت روستایی در برنامهریزی سکونتگاههای غیررسمی شهری (پژوهش موردی: سکونتگاه اسلامآباد، منطقة 2 شهرداری تهران) | ||
| مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران | ||
| مقاله 4، دوره 4، شماره 1، 1394، صفحه 93-118 اصل مقاله (779.59 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jisr.2015.55078 | ||
| نویسندگان | ||
| موسی پژوهان1؛ حمید فتحی2؛ بهنام قاسم زاده* 3 | ||
| 1دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران | ||
| 2کارشناس ارشد برنامهریزی شهری و منطقهای دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 3. دانشجوی دکتری شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات | ||
| چکیده | ||
| امروزه سکونتگاههای غیررسمی بهعنوان یک مسئله و واقعیت شهری فراروی مدیریت شهری و منطقهای کشورهای مختلف دنیا، در شهرهای بزرگ و کوچک پذیرفته شده است. براساس تجربههای گذشته و تحولهای بسیار امروز، جستوجوی راهحلهای نوین و کارآمد بهمنظور کاربرد در ارتقای کیفیت این سکونتگاهها و تبدیل آنها به بخش قابل زیست کالبد و جامعة شهری، به یکی از دغدغههای اصلی برنامهریزان، مدیران شهری و نیز یکی از مباحث مهم پژوهشی مبدل شده است. هدف اصلی این مقاله، بررسی کاربرد فن ارزیابی مشارکتی روستایی در فرایند ارتقای کیفیت محیطی در سکونتگاه غیررسمی اسلامآباد در منطقة 2 شهرداری تهران است. روش پژوهش، کیفی و نوع آن کاربردی است. برای انجام پژوهش از ابزارهای پرسشنامه، مشاهدة میدانی و تکنیک گلولهبرفی بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که فن ارزیابی مشارکتی روستایی در مورد سکونتگاه مورد مطالعه، کاربرد مناسبی دارد و از طریق این فن، ضمن رسیدن به چشماندازهای مشترک در مورد وضعیت موجود، میزان انحرافهای میان دیدگاه ساکنان با دیدگاههای رسمی برنامهریزان و مسئولان شهری بهخوبی نشان داده میشود. با وجود این، میتوان با تدوین سناریوهایی که هم احکام فرادست را درنظر بگیرد و هم به شکاف بین نیازها، انتظارهای ساکنان و دیدگاه مسئولان شهری توجه کند، به شرط اجرای صحیح سناریوها به نتایج مطلوبی دست یافت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی مشارکت روستایی؛ سکونتگاه اسلامآباد؛ سکونتگاه غیررسمی؛ کلانشهر تهران؛ کیفیت محیطی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,276 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,258 |
||