تعیین آسیبپذیری اکولوژیکی شهرستان طرقبۀ شاندیز با استفاده از روش عینی آسیب پذیری | ||
| نشریه محیط زیست طبیعی | ||
| مقاله 5، دوره 68، شماره 2، 1394، صفحه 213-223 اصل مقاله (296.64 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jne.2015.54949 | ||
| نویسندگان | ||
| سحر حیدری مستعلی1؛ بهمن جباریان امیری* 2؛ افشین علیزاده شعبانی2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران | ||
| 2استادیار گروه محیطزیست، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| تجربۀ پیامدهای ناشی از توسعۀ بی قید و شرط و توجهنکردن به محیط زیست در گذشته، سبب شده است که امروزه بشر دریابد یگانه راه حفظ منابعطبیعی در بلندمدت، توجه به محدودیتها و توان طبیعی محیط زیست است. یکی از اقدامات مهم برای در نظر گرفتن این محدودیتها در برنامهریزیهای مدیریتی و توسعه، تعیین آسیبپذیری اکولوژیکی اکوسیستمها است تا با شناسایی مناطق حساس و آسیبپذیر، از انجام پروژههای عمرانی و توسعۀ فراتر از حد توان در این مناطق، جلوگیری کرد و آنها را به سمت مناطق مقاوم و دارای آسیبپذیری کمتر هدایت کرد. موقعیت طبیعی مناسب شهرستان طرقبۀ شاندیز در استان خراسان رضوی، سبب شده است که این منطقه در سالهای اخیر بستر انواع توسعه و ساختوسازهایی مانند شهرکسازی و ویلاسازی که عمدتاً با هدف توسعۀ گردشگری صورت میگیرد، شود. هدف از این پژوهش تعیین و طبقهبندی آسیبپذیری اکولوژیکی در این منطقه با استفاده از روش عینیتگراست. برای این منظور کل شهرستان به 94 شبکۀ 1600 هکتاری تقسیم شد و آسیبپذیری اکولوژیکی با استفاده از نقشههای شیب، جهت جغرافیایی، ارتفاع از سطح دریا، عمق خاک، تراکم پوشش گیاهی، اقلیم و زمینشناسی، تعیین و طبقهبندی شد. نتایج بهدستآمده نشان داد که درمجموع 21/19 درصد از مساحت شهرستان در طبقۀ آسیبپذیر، 35/53 درصد در طبقۀ حساس، 14/18 درصد در طبقۀ نیمهحساس و 28/9 درصد از منطقه نیز در طبقۀ مقاوم قرار دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیبپذیری؛ توسعه؛ روش عینی آسیبپذیری؛ شهرستان طرقبۀ شاندیز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,237 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,337 |
||