ارزیابی برنامهریزی کاربری زمین در طرحهای توسعة شهری بر مبنای شاخصهای نیازسنجی و مکان-سنجی (مورد مطالعه: شهر بجنورد) | ||
| مجله علمی " آمایش سرزمین " | ||
| مقاله 3، دوره 7، شماره 1، 1394، صفحه 49-69 اصل مقاله (565.94 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jtcp.2015.54781 | ||
| نویسندگان | ||
| فرشاد نوریان1؛ گلدیس وحیدی برجی* 2 | ||
| 1دانشیار، دانشکدة شهرسازی، دانشگاه تهران، ایران | ||
| 2. دانشجوی دکتری، دانشکدة شهرسازی، دانشگاه تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| برنامهریزی کاربری زمینشهری در ایران در قالب طرحهای جامع و تفصیلی انجام میگیرد و با وجود گذشت حدود نیم قرن از تجربة طرح کاربری زمین، انتقادهایی در ابعاد مختلف آن وجود دارد. این مقاله با هدف ارزیابی برنامهریزی کاربری زمین در دهة اخیر، برنامهریزی کاربری زمین در طرح تفصیلی شهر بجنورد را با شاخصهای مکانسنجی و نیازسنجی بررسی کرده است. نتایج ارزیابی بر مبنای شاخص مکانسنجی نشان میدهد در مجموع، 92/7 درصد کاربریهای پیشنهادی طرح تفصیلی تحقق یافته، 8/34 درصد به صورت زمین بایر رها شده و 28/57 درصد به کاربریهای دیگر تغییر یافتهاند. بنابراین، نقش مکانیابی کاربریها را در طرح تفصیلی میتوان بسیار کمتأثیر ارزیابی کرد. شاخص نیازسنجی نیز نشان میدهد، در مجموع، 61/47 درصد مساحت کاربریهای پیشنهادی محقق شدهاند این نتیجه اگر چه حاکی از آن است که نیازسنجی نیز از موفقیت کمی برخوردار بوده است، در مقایسه با معیار قبل میتوان نتیجه گرفت عدم مکانیابی دقیق کاربریها میتواند راهکاری جهت افزایش تحققپذیری کاربریهای پیشنهادی باشد. در ادامه، علل اصلی تحققنیافتن کاربریها از طریق مصاحبه با مجریان طرح، مشکل تملک زمین، ارتباط غیربهینه بین تهیهکنندگان طرح و مجریان طرح و ناکافیبودن نظارت و الزامات قانونی شناسایی شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برنامهریزی کاربری زمین شهری؛ تحققپذیری طرح؛ طرح تفصیلی؛ مکانیابی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,024 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,357 |
||