تأثیر تداخل زمینهای و اختصاصی بودن تمرین بر یادگیری یک مهارت پرتابی: مطالعۀ پردازش کمتلاش | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| مقاله 3، دوره 7، شماره 1، 1394، صفحه 41-55 اصل مقاله (144.14 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jmlm.2015.54504 | ||
| نویسندگان | ||
| فریبا حسن بارانی* 1؛ بهروز عبدلی2؛ شقایق مدبری3 | ||
| 1دانشجوی دکتری کنترل حرکتی، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| 3دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اخیراً تحقیقات در زمینۀ یادگیری حرکتی نشان دادهاند که یادگیری با پردازش کمتلاش به حفظ یادگیری تحت فشار روانشناختی منجر میشود. همچنین از نظریههای تداخل زمینهای و اختصاصی بودن تمرین که به بررسی شرایط تمرینی مطلوب میپردازند، سخن به میان آوردهاند. تحقیق حاضر با هدف بررسی تلاش شناختی و در نتیجه پردازش کمتلاش براساس نظریۀ تداخل زمینهای و نظریۀ اختصاصی بودن تمرین انجام گرفت. 30 شرکتکننده بهطور تصادفی در سه گروه تمرینی اختصاصی، تصادفی و زنجیرهای قرار گرفتند. پس از اجرای پیشآزمون، گروهها سه روز به تمرین یک تکلیف پرتابی پرداختند. پس از دو آزمون انتقال، از آزمودنیها خواسته شد تا پروتکل کلامی را با حداکثر جزئیات بنویسند. نتایج تحلیل واریانس مرکب (3´3) (گروه ´ روز)، اثر پیشرفت عملکرد را در روزهای تمرینی، و آزمونهای تحلیل واریانس یکطرفه تفاوت معنادار بین گروه اختصاصی و تصادفی در آزمون انتقال 1 و 2 را نشان دادند (017/0> P). بهطور کلی نتیجه گرفته شد که دو گروه اختصاصی و تصادفی پردازش کمتلاش و پنهان را دنبال کردهاند، بنابراین میتوان این دو روش تمرینی را به مربیان و درمانگران برای آموزش مهارتهای حرکتی توصیه کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پردازش پنهان؛ تکلیف ثانویه؛ تلاش شناختی؛ تمرین متغیر؛ تمرین اختصاصی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,982 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,624 |
||