تأثیر افزایش وزن اندام بر بخشهای پیشحرکتی و حرکتی زمان واکنش ساده و افتراقی مردان جوان و مسن | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| مقاله 2، دوره 7، شماره 1، 1394، صفحه 21-39 اصل مقاله (331.66 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jmlm.2015.54502 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد نیک روان* 1؛ رسول حمایت طلب2؛ فضلالله باقرزاده2 | ||
| 1دانشجوی دورۀ دکتری، گروه رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| تأثیر وزن و نیرو از عوامل مهم سازماندهی و اجرای تکالیف زمان واکنش است. افراد مسن با افزایش وزن با این متغیر درگیرند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر افزایش وزن اندام بر بخشهای پیشحرکتی و حرکتی زمان واکنش ساده و افتراقی مردان جوان و مسن است. از آزمودنیها (16 نفر گروه جوان و 16 نفر گروه مسن) خواسته شد تا در پاسخ به محرکهای شنیداری (ساده و افتراقی)، حرکت فلکشن ساعد را انجام دهند. در 50 درصد از کوششهای انجامگرفته وزن اندام 2/1 کیلوگرم افزایش یافت و در همة کوششهای انجامگرفته، زمان واکنش و تنش عضلانی بهوسیلة دستگاه الکترومیوگرام ثبت شد. نتایج آزمون تحلیل نشان داد که تأثیرات اصلی هر سه فاکتور افزایش وزن اندام، افزایش تعداد محرک و سن بر بخش پیشحرکتی معنادار است. در بخش حرکتی، اثر افزایش تعداد محرک از حالت ساده به افتراقی معنادار نبود (77/0 = P). با این حال تأثیرات تعاملی بین افزایش وزن اندام و سن معنادار بود (002/0 = P). این یافتهها بیان میکنند عواملی که موجب تغییر در اینرسی اندام و بهطور کلی عوامل حرکتی میشوند، علاوهبر درگیر کردن بخش حرکتی، همزمان بخشی از فرایندهای پیشحرکتی را نیز تحت تأثیر قرار میدهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الکترومیوگرافی؛ افتراقی؛ زمان پیشحرکتی؛ زمان حرکتی؛ زمان واکنش؛ ساده؛ محرک – پاسخ؛ نیروی انقباضی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,297 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,736 |
||