بررسی نقشِ گونههای ایهام در تکثّر معانی واژگان دیوان همام تبریزی | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 8، دوره 4، شماره 2، 1393، صفحه 125-142 اصل مقاله (151.78 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2015.54175 | ||
| نویسنده | ||
| فاضل عبّاسزاده* | ||
| دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران | ||
| چکیده | ||
| ایهام یکی از ترفندهای زیباییشناسی است که موجب گیرایی کلام و غافلگیری و اعجاب خواننده، و نیز لذّت در کشف پس از درنگآفرینی در پذیرش معنا و تکثّر لایههای معانی کلام میشود. در پژوهش حاضر، شانزده مورد از گونههای ایهامی ـ که به نوعی به توسّع دایرۀ معانی واژگان (دیوان همام) در محور همنشینی کلام میانجامد ـ طیّ 36 بیت بررسی شده و تکثّر معانی و مفاهیم اتّساعی واژگان شرح شده است. نویسنده در مقالۀ خویش به این نتیجه رسیده که دیوان همام تبریزی، مملوّ از انواع ایهامهای شاعرانه و بلاغی است که شاعر با استفادۀ بهینه از انواع متنوّع این شگرد هنری، افقهای زیباییشناسانۀ بدیعی را در کلامش نقش بسته و در تکثّر و توسعۀ معنای سخن، دروازۀ تفسیر و تأویل را به روی خواننده گشوده است، به نحوی که گاهی کلامش، از دیدگاه معنیشناسی، ذوالوجوه و حجمی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی: ایهام؛ واژه؛ تکثّر معنا؛ چندمعنایی؛ همام تبریزی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,168 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,287 |
||